Zlata en Manu kregen drie tweelingen (en een eenling)
In dit artikel:
Zlata en haar partner Manu vormen een opvallend groot gezin: drie keer een tweeling en één eenling, samen zeven kinderen. Ze leerden elkaar zeven jaar geleden kennen tijdens een filosofielezing; uit vriendschap groeide later liefde. Hun eerste tweeling, Victor en Louise, kwam voortijdig en gezond ter wereld. Negen maanden later werd Tristan geboren, en daarna volgden nogmaals een tweeling (Isabella en Catharina) en uiteindelijk op 24 december 2024 opnieuw een tweeling, Felice en Filip. De herhaalde tweelingen verrasten hen aanvankelijk niet volledig: Zlata ervoer bij meerdere zwangerschappen levendige dromen die haar intuïtie gaven over dubbele geboortes.
De zwangerschappen en bevallingen liepen over het algemeen goed. Bij Victor en Louise moesten de ouders wennen aan de vroegtijdige ontslagregeling uit het ziekenhuis, wat als bijzonder zwaar werd ervaren omdat de baby’s niet bij hen mochten blijven. De twee jongste jongens hadden kort couveusezorg nodig maar mochten snel mee naar huis. De tweede en derde tweeling werden grotendeels zonder medische complicaties geboren; bij Isabella woog één van de meisjes twee kilo, en Filip zat even in de couveuse. Omdat de familie ondertussen tot bekende gezichten was uitgegroeid op de verlosafdeling en in de verloskundigenpraktijk, trekken hun meervoudige geboortes veel aandacht.
Het dagelijks leven is intensief en logistiek uitdagend. Vijf kinderen onder de vier jaar betekenden een constant tempo: externe opvang via een gastouder aan huis maakte Zlata’s werk (o.a. online vioollessen) mogelijk, maar die steun viel weg toen de gastouder niet langer mocht blijven vanwege een GGD-regel die zorg voor maximaal zes kinderen toestaat. Pogingen om de gastouder alleen tijdens schooltijd te laten komen werden afgewezen. Daardoor moest Zlata vrijwel stoppen met werken; ze benadrukt dat enige flexibiliteit of maatwerk vanuit instanties welkom zou zijn geweest gezien hun uitzonderlijke situatie.
Hulp van familie ontbreekt door overlijden of gezondheidsproblemen, waardoor de druk op Zlata en Manu groter is. Ze organiseren de dagen met praktische oplossingen: de baby’s in de kinderwagen, oudere kinderen mee of op een plankje, en afwisselende opvangmomenten. Zlata is begonnen met Muziekmama, een initiatief om jonge kinderen muzikaal te stimuleren via muzikale prentenboeken en later groepslessen; muziek speelt bovendien een grote rol in huis: Victor is fervent pianist, de rest zingt en doet muziekspelletjes.
De onderlinge verhoudingen tussen de kinderen zijn gevarieerd en soms verrassend. Sommige tweelingparen zijn hecht — Victor en Louise waren van jongs af aan close — terwijl andere tweelingen, zoals Isabella en Catharina, aanvankelijk wederzijds afkeer toonden en pas geleidelijk vriendjes werden. Tristan, de enige eenling tussen drie tweelingen, ontwikkelde zich meer als een zelfstandige peuter en lijkt het middenkindssyndroom te ervaren; hij is graag met dieren, en ouders overwegen eventueel een hond voor hem later.
Publieke reacties zijn veelvuldig; het gezin trekt vaak bekijks en wordt geregeld aangesproken. Zlata omschrijft het gezinsleven als druk en energievretend: de voldoening is vooral dat iedereen het goed maakt. Vakantieplannen naar Tsjechië en het streven naar meer rustmomenten staan op de agenda. Een uitbreiding tot acht kinderen is uitgesloten: Zlata vreest opnieuw een dubbele eisprong en daarmee de hoge kans op nog een tweeling. Ze verwacht wel dat mogelijke kleinkinderen van hun dochters ook vaker tweelingen kunnen zijn, en kijkt ernaar uit haar ervaring door te geven.