'Ze zijn een stuk zwakker', personal trainer Aimee Victoria Long over hoe Ozempic je training beïnvloedt
In dit artikel:
GLP‑1‑medicijnen zoals Ozempic en Mounjaro hebben de fitnesswereld in korte tijd flink op zijn kop gezet. Personal trainers melden dat er in jaren niets de manier waarop mensen eten, trainen en naar hun lichaam kijken zo ingrijpend heeft veranderd. Wat ooit vooral binnen de medische wereld bekend was, is nu wijdverbreid: in het Verenigd Koninkrijk gebruiken naar schatting 1,6 miljoen volwassenen deze middelen, vaak buiten het reguliere zorgsysteem om.
Trainers zoals Aimee Victoria Long, die meer dan tien jaar cliënten begeleidt, zien meerdere effecten tegelijk. Veel gebruikers ervaren niet alleen snel gewichtsverlies maar ook minder ‘food noise’ — rust in hun hoofd rond eten — wat hun motivatie en zelfvertrouwen kan vergroten. In praktijkmonsters van enkele trainers bestaat inmiddels zo’n tien procent van het klantenbestand uit mensen die GLP‑1’s gebruiken en zij melden dat cliënten er openlijk over praten tijdens de intake.
Tegelijkertijd brengt de medicatie duidelijke nadelen met zich mee. Door sterke onderdrukking van de eetlust krijgen gebruikers vaak onvoldoende calorieën binnen, zeker in combinatie met intensieve krachttraining of andere veeleisende workouts. Trainers zien vaker vermoeidheid, verlies van kracht bij basisoefeningen en problemen met houding, wat het risico op blessures vergroot. Onderzoek wijst ook op zorgwekkende cijfers: bij snelle gewichtsafname kan 40–60 procent van het verloren gewicht uit vetvrije massa bestaan, al is langetermijnonderzoek nog beperkt.
Als reactie hebben trainers hun aanpak aangepast: minder nadruk op veel cardio en calorieverbranding, meer op doelgerichte krachttraining, techniek, langere hersteltijden en een spierbehoud‑prioriteit. Voeding wordt kritischer bekeken — bij lagere energie-inname zijn voedzaamheid en voldoende eiwitten, koolhydraten, vetten en micronutriënten essentieel om herstel en prestaties te ondersteunen. Sommige gebruikers stoppen met de medicatie omdat ze zich zwakker voelen of spierdefinitie verliezen, wat benadrukt dat GLP‑1’s het beste werken in combinatie met gestructureerde training en voedingsbegeleiding.
De opkomst van deze middelen speelt zich af tegen een cultuur die dunheid vaak verheerlijkt. Dat leidt tot morele oordelen — vooral richting vrouwen — waarbij gebruik van medicatie soms als ‘valsspelen’ wordt gezien. Verder zorgen de hoge kosten en de vraag naar begeleiding voor een groeiende zwarte markt en gevaarlijke nepmedicijnen. Trainers en experts adviseren daarom medische supervisie en, waar mogelijk, begeleiding door coaches die training en voeding kunnen aanpassen.
Kortom: GLP‑1’s kunnen effectief zijn als hulpmiddel bij gewichtsverlies en het verminderen van obsessieve eetgedachten, maar ze zijn geen tovermiddel. Zonder aangepaste training, goede voeding en medische begeleiding wegen de risico’s — spierverlies, vermoeidheid en hogere blessurekansen — voor veel mensen zwaar.