Wilma past op huisdieren: 'Ik leef als een nomade en zwerf van het ene naar het andere oppashuis'

In dit artikel:

Wilma (66) uit Nederland werkt al zeven jaar fulltime als huizenoppas. Ze woont alleen, heeft een zoon en trekt van het ene oppashuis naar het andere. Vooral honden hebben een plek in haar hart; deze zomer past ze op twee Berner Sennenhonden, haar favoriete ras. Voor vissen loopt ze niet warm, maar reptielen en andere koudbloedige dieren vermijdt ze liever. Slangen en hagedissen maken haar echt bang.

Daarom zag ze onlangs op tegen een oppasadres waar ze, zonder vooraf geïnformeerd te zijn, ook voor twee gekko’s zou moeten zorgen. Omdat Wilma altijd eerst kennismaakt met de bewoners en het huis, ontdekte ze dat op tijd. De eigenares regelde vervolgens dat haar schoonouders de dieren zouden voeren.

Wilma begon na het overlijden van haar ex-man Kees in 2009 aan een nomadisch bestaan. Hoewel ze na hun scheiding beste vrienden en zakenpartners waren gebleven, leidde zijn dood ook tot financiële problemen. Ze gaf haar huurhuis op en besloot huizenoppas te worden. Haar eerste opdracht in Zeeland was zwaar: tijdens een verblijf van drie maanden stierven de hond aan wie ze gehecht was geraakt en een van de twee paarden. Toch hield ze vol. Inmiddels bevalt het zwervende leven haar goed. Zodra de eigenaren vertrekken, voelt het oppashuis voor haar als thuis.