'Wensmoederdag geeft ruimte aan een stille pijn'
In dit artikel:
De dag vóór Moederdag staat in het teken van onvervulde kinderwensen: op zaterdag 9 mei wordt voor de tweede keer Wensmoederdag gehouden, een initiatief van Fertifriend dat ruimte wil maken voor vrouwen voor wie moeder worden niet vanzelfsprekend is. Mede-oprichter en fertiliteitscoach Judith Delewi‑Koster begon het initiatief vanuit eigen ervaring met jarenlange vruchtbaarheidsproblemen, miskramen en behandelingen zonder duidelijke verklaring. Ze werd later alsnog moeder van drie kinderen en zette zich daarna om tot coach en pleitbezorger voor meer erkenning van de mentale impact van vruchtbaarheidstrajecten.
Wensmoederdag richt zich breed op iedereen die worstelt met een kinderwens: vrouwen met vruchtbaarheidsproblemen, zonder diagnose, in medische trajecten en degenen bij wie de wens nooit vervuld zal worden. Het doel is tweeledig: enerzijds aandacht en herkenning bieden aan degenen die lijden onder het gemis, anderzijds handvatten geven aan familie en vrienden zodat zij weten hoe ze steun kunnen betuigen. De eerste editie leverde veel reactie op; veel deelnemers merkten dat simpele gebaren — een berichtje, een bloemetje of het openen van een gesprek — al troost kunnen bieden.
Naast online campagnes is er dit jaar ook een fysieke bijeenkomst: een intieme brunch voor communityleden met workshops zoals breathwork, sessies rondom persoonlijke verhalen en de boekpresentatie van Kelly van Goens, die schreef over haar onvervulde kinderwens. Zulke bijeenkomsten geven lotgenoten een plek om hun verhaal te delen en laten zien dat je niet alleen bent — wat volgens de organisatie verzachtend werkt, zeker omdat veel mensen niet weten dat één op de zes stellen te maken krijgt met vruchtbaarheidsproblemen.
Het artikel schetst ook persoonlijke ervaringen: de schrijfster vertelt over jarenlange behandelingen, een miskraam en de uiteindelijke conclusie dat zwanger worden niet meer zou lukken, en hoe ze via een podcast (“Voor een baby naar België”, samen met Nicole Huisman) probeert andere vrouwen te ondersteunen. Judith benadrukt dat het verdriet vaak levenslang nazindert; zelfs wanneer een zwangerschap uiteindelijk wél lukt, blijft er vaak iets van de ervaring achter. Daarom is erkenning volgens haar zo belangrijk.
De organisatie wil Wensmoederdag naast Moederdag laten bestaan als een vast, maatschappelijk moment van zichtbaar maken en erkenning. Op termijn wordt ook nagedacht over een variant voor mannen, maar eerst wil men de kwetsbare thematiek zorgvuldig neerzetten. Kernboodschap: creëer ruimte voor verhalen die meestal ongezien blijven — het gevoel dat je er niet alleen voor staat, maakt het proces draaglijker.