Wat zit er verstopt in de Grote Piramide van Cheops? Deze nieuwe theorie geeft nu een heel verrassend antwoord

In dit artikel:

Een interne spiraalhelling in de Grote Piramide van Cheops kan het eeuwenoude bouwraadsel plausibel verklaren, stelt wetenschapper Vicente Luis Rosell Roig. Waar klassieke theorieën uitgaan van een enkele rechte helling of een zichtbare buitenspiraal, merkt Rosell Roig op dat die opties praktisch problemen opleveren: een enkele ramp blokkeert het werk en een buitenspiraal had zichtbaar moeten zijn blijven. Zijn alternatief: een spiraalvormige helling binnenin de piramide die tijdens de bouw steeds van bovenaf werd dichtgelegd, zodat er nu geen spoor van te zien is.

Om de haalbaarheid te toetsen ontwikkelde hij een algoritme dat het bouwproces simuleert, waarbij ideale hellingshoek, doorgangbreedte, wrijving en de geschatte bouwduur (20–27 jaar) werden meegenomen. Met een basis van circa 230 meter per zijde, een hoogte van ongeveer 147 meter en zo’n 2,3 miljoen blokken, komt dat neer op een gemiddeld tempo van ongeveer één blok per drie minuten — alleen haalbaar als meerdere teams tegelijk kunnen werken. Rosell Roig gebruikt daarbij ook de Wadi al-Jarf-papyri (dagboeken van een opzichter genaamd Merer) als historische onderbouwing: die teksten beschrijven het vervoer van bouwmaterialen over de Nijl tijdens overstromingen en vermelden meerdere, gelijktijdig opererende teams.

De studie benadrukt dat de bouwers waarschijnlijk met eenvoudige middelen volstonden — kopergereedschap, sledes, touwen en nat zand — en dat een interne helling met toegang aan de voorzijde korte verplaatsingen en hogere efficiëntie mogelijk zou hebben gemaakt. De theorie is voorlopig overtuigend maar niet doorslaggevend; geofysische scans en slijtageanalyses moeten uitwijzen of er echt een verborgen binnentrap of hellingstructuur bestaat. Eén consequentie lijkt duidelijk: een nabij menselijke, praktische oplossing is waarschijnlijker dan exotische verklaringen.