Vrouwen over hun begrafenis 'blunder': ''Wie zíjn deze mensen?'
In dit artikel:
Een serie kortverhalen van mensen die zich compleet hebben geneerd tijdens uitvaarten laat zien hoe snel emoties, afleiding en kleine kinderen voor ongemakkelijke momenten kunnen zorgen.
- Josje (34): Bij de crematie van de vrouw van haar vader liet ze haar zesjarige zoon tijdens de dienst stickers plakken op de kist. De jongen klom op het podium en begon onverwacht luid zijn favoriete André Hazes jr.-lied mee te zingen. Terwijl sommigen het aandoenlijk vonden, schaamde Josje zich en moest ze hem uiteindelijk van het podium trekken; een lolly hielp daarna om hem stil te krijgen.
- Sita (44): In de condoleance rij verloor ze haar voorziene woorden en noemde per ongeluk de naam van een andere collega (“Wouter”) terwijl ze de vrouw van collega Iwan bezocht. Haar paniekerige excuses maakten het alleen maar ongemakkelijker.
- Isabelle (50): Door vertraging belandde ze in de verkeerde plechtigheid en begreep pas te laat dat de dienst niet voor haar collega Simone was. Ze verliet de zaal met een rood hoofd en moest later alsnog bij de juiste uitvaart aansluiten — het verhaal leverde later lachmomenten op met collega’s.
- Rosanne (40): Zij dacht dat een stel uit het gezin gescheiden was en feliciteerde de vrouw per kaart met het “houden van” haar ex-man. Een bedankje dat de overledene “mijn man” noemde, maakte duidelijk dat haar aanname fout was; de blunder zat haar nog jaren dwars.
- Gabriëlle (39): Tijdens de uitvaart van haar opa bleek haar telefoon nog verbonden met de zaalinstallatie. Haar negenjarige dochter startte per ongeluk een luid filmpje van een influencer, wat de plechtigheid ruw verstoorde en alle aanwezigen deed schrikken.
- Sonja (60): Een kandelaar kantelde bijna tegen de kist; de uitvaartverzorger reageerde met donkere humor (“je wilde toch liever een crematie?”). Sonja moest giechelen en beschouwt het nu als een van de lichtvoetige herinneringen aan de dienst.
- Wilma (64): In de condoleancerij liet ze per ongeluk de woorden “van harte gefeliciteerd” ontsnappen. De reactie van de aangesprokene (“zo’n feest is het niet”) maakte haar direct duidelijk hoe fout het klonk.
- Inky (46): Door haar ADHD miste ze de instructie om een lelie mee te nemen. In plaats van één toe te voegen, probeerde ze er één uit een centrale vaas te pakken — met een kaart eraan — wat opdiepende blikken opleverde en haar snel terugdeed zetten.
De verzameling toont dat uitvaarten, ondanks hun plechtige karakter, vaak broedplaatsen zijn voor menselijke missers: afleiding, stress, onrustige kinderen, techniek en verkeerde veronderstellingen leveren schrijnende en soms komische situaties op. Zulke fouten zeggen minder over respectloosheid dan over hoe kwetsbaar en onhandig mensen kunnen zijn in verdrietige omstandigheden; een beetje begrip en humor door nabestaanden verzacht vaak de pijn.