Tijdens een rave in Praag viel alles voor FKA Twigs op z'n plek
In dit artikel:
FKA Twigs (Tahliah Debrett Barnett, 37) heeft in korte tijd een eigen artistiek universum opgebouwd: in 2025 bracht ze twee albums uit — Eusexua in januari en het zusteralbum Eusexua Afterglow in november — kreeg ze een Grammy-nominatie en staat ze als headliner op Coachella. Het centrale begrip van dit project is eusexua, een woord dat zij zelf bedacht en dat duidt op flowachtige, belichaamde momenten van ‘niets’ en pure aanwezigheid — bijvoorbeeld het vlak voor een orgasme of het volledig opgaan in de dansvloer. Voor Twigs is dat geen loze term maar een filosofie en een tijdperk tegen de versnippering van het moderne leven.
De inspiratie voor die ervaring vond ze in 2022 tijdens het filmen van The Crow in Praag, waar ze onverwacht deelnam aan underground technoraves. Die zweet, gezamenlijke, ego-loze ruimte voelde voor haar als een terugkeer naar kinderlijke spontaniteit en vreugde; een gevoel dat ze later probeerde vast te leggen in muziek en performance. Eusexua onderzoekt ook ontmoetingen en intimiteit op nummers als Perfect Stranger, met verwijzingen naar pop- en dance-invloeden.
Het project gaat verder dan songs: Twigs ontwikkelde een eigen vocabulaire en praktijk — begrippen als ‘croning’ (afstand nemen van technologie) en ‘minestate’ (een meditatievorm) — en koppelde de elf tracks aan elf pijlers. Ze gaf zelfs gratis workshops met praktische oefeningen voor mensen zonder toegang tot therapie. Haar aanpak is beïnvloed door persoonlijke gezondheids- en herstelervaringen: na het verwijderen van meerdere vleesbomen in 2017 kon ze tijdelijk geen muziek maken en raakte ze verdiept in somatische therapieën en polyvagaaltheorie om haar zenuwstelsel te helen.
De reacties op Eusexua zijn polariserend: fans noemen het transformerend, terwijl critici haar keuzes soms aanvechten of bepaalde fragmenten uit context halen. Een viral fragment waarin ze vraagt “Waar zijn de denkers?” werd bijvoorbeeld gezien als elitair, hoewel het in de oorspronkelijke conversatie ging over hoe algoritmes originele gedachten onderdrukken. Twigs ervaart de hedendaagse publieke kritiek als soms relish in publieke vernedering en benadrukt dat het delen van kwetsbaarheid in zo’n cynische omgeving ingewikkeld blijft.
Artistiek heeft Twigs altijd tussen disciplines bewogen: klassiek geschoold danseres, paaldanseres, wushu, performatieve beelden en filmwerk. Haar carrière begon na een ontdekking in 2012; ze debuteerde muzikaal met de ep’s en albums waaronder LP1 (2014) en het introspectieve Magdalene (2019). Haar relatie met roem is ambivalent: ze wil vooral dat haar werk centraal staat en dat succes gemeten wordt aan culturele impact in plaats van cijfers of data.
Privé houdt ze het klein: familie, een hechte vriendengroep, haar partner Jordan Hemingway met wie ze samenwerkt, en haar petekind vormen haar kern. Ze heeft grenzen leren stellen en meer naar zichzelf leren luisteren tijdens het maken van Eusexua. Visueel en fysiek blijft ze opvallend: tijdens de fotoshoot toonde ze haar beweeglijkheid en theatrale flair, terwijl ze later relax gekleed sprak over dagelijkse gewoonten en persoonlijke groei.
Naast muziek timmert Twigs aan haar filmcarrière (rollen in The Crow, The Carpenter’s Son; binnenkort The Lonely Woman met Chloë Sevigny) en wil ze schrijven, mime studeren, Frans leren en mogelijk in Parijs gaan wonen — steeds op zoek naar nieuwe manieren om te creëren en verbinden. Haar nieuwe werk viert uiteindelijk de dualiteit die haar leven kenmerkt: het samengaan van verlangen naar plezier en het dragen van eerder leed. Zoals zij het verwoordt, het leven is tegelijk bitter en zoet — en Eusexua is haar poging om die spanning muzikaal en filosofisch te vangen.