Tanja is mantelzorger voor haar zus: 'Voor liefde heb ik geen ruimte, voor seks wel'

In dit artikel:

Een vrouw vertelt hoe haar leven volledig in het teken staat van de zorg voor haar gehandicapte zus Mieke, die na een zuurstoftekort bij de geboorte ernstige hersenschade opliep. Hun ouders besloten ooit bewust een tweede kind te krijgen met het oog op de toekomst van Mieke, en na het overlijden van haar moeder en later haar vader nam de vertelster die rol vanzelfsprekend over. Ze verhuisde terug naar het ouderlijk huis, dat inmiddels is aangepast aan Miekes behoeften, en woont daar nog altijd met haar zus samen.

De zorg is voor haar niet alleen een plicht, maar ook een deel van haar identiteit. Ze beschrijft Mieke als een liefdevol, sterk en ontwapenend persoon met wie ze volledig op elkaar is ingespeeld. Een relatie of gezinsleven met een partner wilde of kon ze daardoor nooit echt opbouwen. In plaats daarvan ontdekte ze via online contact en later ook via losse afspraken dat ze ook lichamelijke nabijheid en intimiteit nodig heeft, zonder daar een vaste relatie van te maken.

Ze houdt de ontmoetingen bewust kort en zonder emotionele binding: geen affaires, geen verliefdheid, geen toekomstplannen. Hoewel ze verwacht dat familie en vrienden haar keuze niet zouden goedkeuren, ziet zij haar leven juist als vervuld en evenwichtig. Voor haar ligt geluk in de zorg voor Mieke, met af en toe een geheime afspraak als extra toevoeging aan dat bestaan.