Susanna Klibansky leeft haar musicaldroom via haar kinderen (en dat is niet okay)

In dit artikel:

Susanna Klibansky — bekend van The Real Housewives of Amsterdam — zet haar dochters Coco‑Claire (13) en Cato‑Colette (11) prominent in haar Instagram- en TikTok-content. Op die platforms zingen en dansen de meisjes covers, doen ze sponsordeals en vloggen ze tijdens vakanties; hun optredens hebben hen tot de opvallende sterren van het account gemaakt. Waar reality-tv al een eenzijdig beeld kan scheppen, gaat het op sociale media om bewust gecreëerde imago’s — en die van de Klibansky’s wordt vrijwel volledig door de moeder gestuurd.

De auteur uit stevige bezorgdheid over deze familievlogging. Kinderen onder de dertien mogen geen eigen TikTok-account aanmaken en kunnen geen geïnformeerde toestemming geven voor blijvende onlinepublicatie. Omdat er met de filmpjes ook geld wordt verdiend, rijst de vraag of dit geen vorm van kinderarbeid is en of het handelen van Susanna vooral haar onvervulde musicalambities dient. Online reacties kunnen hard en schadelijk zijn; de schrijver vreest dat de meisjes later spijt kunnen krijgen of emotionele schade ondervinden van negatieve comments en seksuele aandacht van ongewenste derden.

Tegelijk erkent de auteur dat optreden op zich niet per se slecht is — er bestaan kinderen die op verantwoorde wijze in de entertainmentindustrie werken, met wettelijke kaders en toezicht. Het probleem is vooral het ontbreken van die regels op sociale media en de rol van een ouder die actief content met haar kinderen produceert en monetariseert. De schrijver vergelijkt dit met de excessen uit shows als Toddlers and Tiaras en Dance Moms en roept Susanna op haar eigen motieven kritisch te bekijken: voedt zij de podiumdroom van haar dochters of leeft zij die via hen uit?

Praktische aanbeveling in de tekst: de moeder zou moeten stoppen met het structureel posten van content waarin haar jonge kinderen centraal staan, en zich verdiepen in de mogelijke gevolgen. De meisjes hoeven niet per se hun artistieke ambities op te geven, maar deelname aan de entertainmentwereld zou naar mening van de auteur idealiter onder toezicht en binnen wettelijke kaders moeten gebeuren — niet als permanent product op een gefragmenteerd en onveilig internet.