Susan Visser openhartig over moeilijke jeugd met verslaafde vader

In dit artikel:

Ellie verliet destijds samen met haar dochters haar man, hoewel ze geen baan, geld of eigen woning had. Het gezin kreeg uiteindelijk een flat in Vlaardingen, die Ellie zag als een nieuw begin en een plek waar zij zelf kon bepalen wie er binnenkwam. Volgens dochter Susan verlangden zij en haar zus al langer naar zo’n vertrek, maar had hun moeder tijd nodig om de moed te vinden en bleef ze hopen dat ze haar man kon helpen.

Susan omschrijft de eerdere thuissituatie als onveilig. Door de wisselende buien van haar vader leerde ze haar gevoelens in te houden en voortdurend voorzichtig te zijn. Pas na de verhuizing voelde ze zich veilig genoeg om haar boosheid toe te laten. Toen haar vader overleed, was Susan 24. Samen met haar moeder verwerkte ze het verdriet, maar voelde ze ook opluchting. Die opluchting hing volgens haar samen met het besef dat haar vader, ondanks zijn talenten en zijn gezin, nooit het leven had kunnen leiden waartoe hij in staat was. Susan en Ellie vertellen hierover in LINDA., die als bron wordt genoemd.