Steffy en Vivienne zijn de dochters van Christine Le Duc: 'Eigenlijk zijn we best preuts'

In dit artikel:

Achter de naam Christine Le Duc stond geen flamboyante lingerie-ondernemer, maar de Edamse huismoeder Christina (Tiny) Hartog. Zij bleef meestal thuis op de boerderij, zorgde voor haar gezin en bemoeide zich nauwelijks met de winkel die haar naam droeg. Tiny overleed eind vorig jaar, een dag voor haar 82ste verjaardag. Haar dochters Steffy en Vivienne missen haar, nadat ze jarenlang samen met hun moeder voor haar zorgden. Ook hun vader Hans Hartog, die twee jaar eerder overleed, had Alzheimer.

Hans begon zijn loopbaan in de Perzische tapijten, maar nam in de jaren zestig een bijbaan in een souvenirwinkel op de Amsterdamse Wallen. De verkoop van softpornobladen bleek lucratief. In 1968 nam hij de winkel over en breidde hij het assortiment uit met erotische films en seksartikelen. Omdat hij het publiek op de Wallen te plat vond, wilde hij erotiek toegankelijk maken voor een breder publiek. In 1974 opende daarom de eerste Christine Le Duc aan het Spui.

Hans bouwde bewust aan een chique, laagdrempelige uitstraling. De etalages mochten prikkelen, maar niet afstoten, en waren voorzien van humoristische campagnes. Ook nam het bedrijf relatief veel vrouwen aan, zodat vrouwelijke klanten zich gemakkelijker voelden in de winkel. Volgens Steffy droeg de formule eraan bij dat erotiek niet langer uitsluitend vanuit het perspectief van mannen werd benaderd.

De dochters kregen als kind weinig mee van het werk van hun vader. Later gingen ze allebei in het familiebedrijf werken: Vivienne hield zich bezig met de inkoop van lingerie en Steffy met personeelszaken. Hoewel ze soms in het magazijn hielpen en later ook betrokken waren bij productontwikkeling, fotoshoots en beurzen, hielden ze privé afstand van de erotische producten. Ze noemen zichzelf nog altijd tamelijk preuts en werden thuis niet openlijk over seks opgevoed.

Het bedrijf groeide uiteindelijk uit tot een keten met 34 filialen. Hans liet onder meer leren handboeien, zweepjes en tuigjes maken door Volendamse vrouwen en wist met opvallende marketing veel publiek te trekken. Ook bekende klanten, onder wie Mick Jagger, bezochten de winkels. In 2003 verkocht Hans de onderneming. Zijn dochters hadden geen ambitie om haar over te nemen; ze kozen ervoor minder te werken en meer tijd met hun kinderen door te brengen. De opkomst van internet maakte fysieke winkels bovendien steeds minder belangrijk.

Het oude magazijn in Volendam is nu een opslagbedrijf, dat Steffy runt. Vivienne heeft een massagepraktijk. Van de Nederlandse Christine Le Duc-filialen zijn er nog maar enkele over, maar volgens de zussen heeft hun vader wel bijgedragen aan de grotere openheid rond seks, lingerie en seksspeeltjes. Ondanks protesten en zelfs ingegooide winkelruiten zien zij die ontwikkeling als een vorm van emancipatie, al vinden ze dat niet alles openbaar hoeft te worden gemaakt.