Sheena is mantelzorger voor haar moeder (70) en broer (40): 'We leven met de dag'

In dit artikel:

Een 42-jarige vrouw groeide op met een broer, Dennis, die ernstig meervoudig gehandicapt is. Als kind hielp ze al vanzelfsprekend mee in de zorg en ontwikkelde ze een sterke, grotendeels non-verbale band met hem. Die band bleek extra waardevol toen haar moeder na een herseninfarct haar spraak verloor en volledig afhankelijk werd van zorg. Dennis en zijn zus voelen volgens haar vaak aan wanneer de ander pijn heeft of hulp nodig heeft.

Sinds het infarct, in augustus vorig jaar, woont haar moeder in een verzorgingshuis. De vrouw bezoekt haar dagelijks en probeert samen met haar gezin om te gaan met de ingrijpende verandering. Ze is bovendien mentor en bewindvoerder van Dennis, een taak die haar moeder geleidelijk aan haar wilde overdragen. Ook houdt ze rekening met haar vader, die diabetes en longproblemen heeft, al is hij nog zelfstandig.

De combinatie van mantelzorg, haar werk en haar rol als alleenstaande moeder valt haar zwaar. Ze had net een opleiding gestart en wilde meer gaan werken, maar moest haar plannen aanpassen. Ze voelt verdriet en soms grote boosheid omdat leeftijdsgenoten nog een gezonde moeder hebben. Dankzij haar kinderen, vriendinnen en een flexibele werkgever houdt ze zich staande. Omdat haar moeder goede en slechte dagen heeft, probeert ze vooral per dag te leven en de goede momenten te koesteren.