Serena (55): 'Ik vond in Italië mijn geheime familie'
In dit artikel:
Serena groeit op met het verhaal dat haar Italiaanse vader haar tijdens de zwangerschap in de steek liet. Haar moeder emigreerde ooit vanuit Brabant naar Italië uit liefde, kreeg daar twee kinderen en later Serena; na een breuk keerde ze alleen met de kinderen terug naar Nederland. Die verklaring maakte Serena jarenlang het 'afgewezen kind'. De man die zij als vader beschouwde, hield contact — kwam op bezoek en belde verjaardagen — terwijl hij volgens latere onthullingen wist dat Serena niet van hem was.
Twijfels rijzen al tijdens een tienerreis naar Italië: Serena merkt dat de vermeende vader anders naar haar oudere zus kijkt en krijgt een onderbuikgevoel. Jaren later vallen familieopmerkingen en een oude kinderfoto op Facebook samen met een tip bij kennissen: tijdens een halfjaar dat haar moeder met twee kinderen in de badplaats Varazze verbleef, zou er meer zijn gebeurd. Een kennis beweert letterlijk dat “de jongste niet van Alberto is.” Toen Serena's moeder met Alzheimer in een verpleeghuis lag, doen Serena en haar broer en zus DNA-tests. De uitslag bevestigt dat zij een andere vader heeft dan haar broer en zus. De confrontatie met hun moeder leverde slechts de woorden op: “Ik zeg niks.”
Vastbesloten zoekt Serena zelf verder. Met aanwijzingen uit oude papieren en via sociale media en flyers in Varazze raakt ze in contact met mensen die haar naar een Italiaanse familie leiden. Uiteindelijk stuit ze in 2024 op twee mogelijke halfbroer en -zus — Antonello en Maria Rosa — en na DNA-tests blijkt hun familieband positief. Hun vermeende vader, een hotelportier die in Varazze werkte, overleed in 2020; hij bleek getrouwd te zijn en drie kinderen te hebben gehad. Serena ontmoet haar nieuwe familie in Italië: het klikken voelt meteen goed, ze krijgt het gouden kettinkje van haar vader en ervaart zowel herkenning in uiterlijk als warme berichten vanuit Italië.
De ontdekking verandert Serena’s gevoel over haar verleden. In plaats van boosheid over de leugen voelt ze vooral begrip en opluchting: mogelijk wilde haar moeder het gezin bij elkaar houden of was ze bang om de kinderen te verliezen. Serena betreurt dat ze niet meer met haar moeder kon praten — haar moeder stierf kort voordat Serena de identiteit van haar biologische vader ontdekte — maar koestert nog steeds liefde voor haar. Haar volwassen kinderen ondersteunden de zoektocht en gingen mee naar Italië; Serena zegt dat ze zich energieker en meer in balans voelt nu de waarheid bekend is. Ze hoopt de band met haar Italiaanse broer en zus te verdiepen en meer over haar vader te leren.