Saskia: 'Als ik aan hem denk, voel ik een kriebel'

In dit artikel:

Dinsdag 31 maart 2026 — Saskia beschrijft een klein, alledaags moment waarin ze een grotere keuze onder ogen ziet: na een plezierige vrijdag met een aantrekkelijke monteur twijfelt ze of ze die nieuwe, simpele vonk wil toelaten naast wat ze met Jonathan voelt. Thuis in haar keuken, met haar mok en de jaarringenmok in de kast als stille symbolen van een toekomst die ze ‘Woody’ noemt, realiseert ze zich dat het gemak van iemand die dichtbij woont en bereikbaar is ook gevaarlijk kan zijn.

Ze worstelt met het idee twee mannen tegelijk ‘aanrommelen’; daarom neemt ze een concreet besluit: ze blokkeert de monteur in haar telefoon. Die actie geeft haar meteen rust — het voelt als een deur die ze dichtslaat zodat ze eerst zelf kan uitzoeken wat ze wil. Jonathans nummer wist ze niet; voor hem is er iets serieuzers, en bij de gedachte aan hem krijgt ze nog steeds een kriebel. Ze legt haar telefoon omgekeerd neer, een kleine ritueelhandeling om de onrust te dempen.

Het stuk draait om het afwegen van gemak tegenover echte verbondenheid, en om het terugwinnen van controle over eigen verlangens en plannen. De keuze om de kans met de monteur te stoppen is pijnlijk maar doelbewust; tegelijk blijft de mogelijkheid voor Jonathan open, wat de ambivalentie van haar gevoel benadrukt.