Rian (54) woont in een stacaravan van 40m2: 'Het is voorgekomen dat het in huis drie graden was'

In dit artikel:

Rian (54) werkt als ouderschapsbemiddelaar in de complexe jeugdzorg en is schipper. Als alleenstaande moeder van drie volwassen kinderen besloot ze eind vorig jaar haar stadswoning te verkopen omdat ze zich meer een natuurmens voelt en de lasten van een eigen huis haar tegenstonden. Een deel van de overwaarde schonk ze aan haar kinderen om hen op de huizenmarkt te helpen; met het resterende bedrag kocht ze een chalet op een vakantiepark en woont nu in een stacaravan.

Door kleiner te wonen heeft ze veel minder vaste lasten en meer flexibiliteit: reizen of minder werken om op haar kleinzoon te passen is haalbaar. Ze zegt hierover: "Ik heb nu praktisch geen lasten." Om te verhuizen moest ze flink ontspullen — spullen die een jaar niet gebruikt waren gingen weg — maar ze leeft niet strak minimalistisch; haar chalet is knus en ze brengt veel tijd buiten door.

Aanvankelijk waren er nog geen water- en elektriciteitsaansluitingen en heeft ze zelfs in koude omstandigheden gewoond, maar nu is alles geregeld. Een veranda wordt gebouwd waar de wasmachine komt; nu gebruikt ze die van haar kinderen. Hoewel ze vooraf vreesde voor vooroordelen over wonen in een stacaravan, kreeg ze veel positieve reacties en ervaart vooral de voordelen. Ze werkt twee maanden per jaar als schipper op een zeilboot en laat dan familie gebruikmaken van haar plekje aan de bosrand. Kleine ruimtes blijken haar goed te liggen; haar stacaravan voelt voor haar als een warme, overzichtelijke thuishaven.