Pride is ontstaan door het verzet van queer- en transvrouwen van kleur, en het is belangrijk om dat niet te vergeten

In dit artikel:

Pride Month vindt ieder jaar in juni plaats ter herdenking van de Stonewall Riots in New York. Op 28 juni 1969 verzetten bezoekers van de queerbar Stonewall Inn zich tegen een politie-inval. Homoseksualiteit was in die tijd in vrijwel heel de Verenigde Staten strafbaar en mensen moesten bovendien voldoen aan strikte kledingregels die aansloten bij het geslacht op hun identiteitsbewijs. Die opstand vormde een belangrijk keerpunt in de strijd voor queerrechten.

Het verzet werd vooral gedragen door queer- en transvrouwen van kleur, onder wie Marsha P. Johnson, Sylvia Rivera, Stormé DeLarverie en Miss Major Griffin-Gracy. Toch zijn Pride-evenementen tegenwoordig vaak overwegend wit en commercieel. Daardoor krijgen queer mensen van kleur volgens de tekst te weinig erkenning, zichtbaarheid en ruimte. Als alternatief voor de reguliere Pride wordt daarom ook jaarlijks Black Pride georganiseerd.

Wouter Neuhaus en Hamed Rahmani, die eerder tijdens een vakantie fysiek werden aangevallen omdat ze als stel over straat liepen, vinden dat Pride nog altijd een protest moet blijven. Volgens hen mogen vieren en actievoeren naast elkaar bestaan, zeker omdat queer mensen nog steeds met discriminatie en geweld te maken krijgen. Hun aanval had volgens het artikel niet alleen te maken met hun relatie, maar ook met het feit dat zij niet wit zijn.

Zij bekritiseren de groeiende invloed van bedrijven en de nadruk op feest en gezelligheid. De oorspronkelijke activistische boodschap raakt daardoor op de achtergrond. Om Pride inclusiever te maken, pleiten ze voor meer ruimte voor zwarte mensen en mensen van kleur, niet alleen in aparte hoekjes of kleinere podia, maar ook op de belangrijkste podia en in de organisatie.