Nazifa overleefde drie aanslagen van de Taliban in haar strijd voor vrouwenrechten
In dit artikel:
Nazifa verschijnt iets later dan gepland omdat ze bezig was met een levensreddende tussenkomst: de avond ervoor en ’s ochtends werkte ze aan het uitstellen van de stenigingsdatum van twee Afghaanse vrouwen. Via contacten met stamoudsten die weer connecties hebben met een invloedrijke Taliban-functionaris lukte het haar het vonnis te vertragen — een adempauze waarvan ze hoopt dat die uiteindelijk tot afstel leidt.
Zij is een Afghaanse vrouwenrechtenactiviste die nu in Noorwegen woont. Geboren eind jaren negentig tijdens de eerste Taliban-periode, verloor ze als baby haar vader; haar moeder voedde haar en drie broers alleen op. Al op jonge leeftijd raakte ze actief: op tienjarige leeftijd werkte ze voor een kinderprogramma en later leverde ze voedselhulp en stimuleerde ze schoolbezoek om te voorkomen dat kinderen in religieuze scholen terechtkomen waaruit de Taliban rekruteert.
Haar inzet bracht haar herhaaldelijk in gevaar. Op vijftienjarige leeftijd overleefde ze een aanslag waarin collega-arts Ghani werd doodgeschoten. Later liep ze verwondingen op door een autobom, verloor haar chauffeur en lag maanden in het ziekenhuis. Haar onderwijsactiviteiten waren ondergronds: ze runde geheime scholen voor vrouwen en richtte later Chiragh TV op, een clandestien digitaal platform waarop Afghanen informatie en lessen konden delen nadat reguliere media werden verboden. Een conferentie die zij in april 2021 organiseerde trok ongeveer tweeduizend vrouwen en was een hoogtepunt in haar publieke werk.
Door toenemende bedreigingen zocht ze hulp bij ambassades en emigreerde ze met haar familie naar Noorwegen, waar ze nu vier jaar woont. Vanuit ballingschap zet ze zich nog steeds in — ze vertegenwoordigt Afghaanse vrouwen bij de Verenigde Naties, studeert en leidt media-initiatieven — maar voelt zich nooit helemaal veilig. De Taliban oefenen invloed uit buiten Afghanistan: ze werd recent nog zonder reden drie dagen vastgehouden op het vliegveld van Istanbul, en ook in Noorwegen reageren bepaalde situaties nog steeds traumatisch.
Het leven in ballingschap is zwaar: slaaptekort, financiële zorgen en de constante spanning van activisme. Toch blijft Nazifa doorgaan, gedreven door haar moeder als rolmodel en de ambitie om vrouwenrechten te herstellen in Afghanistan. Haar directe inzet — zoals het vertragen van executies — is een concreet voorbeeld van haar strategie: tijd kopen om levens te redden en uiteindelijk te werken aan structurele verandering, waaronder meer vrouwelijke leiderschap in haar land.