Minder zin in seks? Dit zijn de oorzaken van een verminderd libido

In dit artikel:

Voor veel vrouwen verandert het libido niet plotseling zonder reden; het is vaak het resultaat van psychische, lichamelijke en relationele factoren die op een bepaald moment samenkomen. Psychisch gezien begint seksueel verlangen meestal in het hoofd: stress, mentale overbelasting, zorgen of chronische vermoeidheid halen je uit de mentale aanwezigheid die intimiteit vraagt. Vooral als je zorgtaken, werk of andere verantwoordelijkheden domineren, staat je brein vaak op automatische piloot waardoor erotiek geen prioriteit krijgt. Ook onzekerheid over je lichaam, prestatiedruk of spanningen binnen de relatie kunnen het vuur temperen.

Lichamelijke oorzaken spelen eveneens een grote rol. Hormonale schommelingen rond de menstruatie, zwangerschap, borstvoeding en (peri)menopauze beïnvloeden vaak het libido. Hormonale anticonceptie kan bij sommige vrouwen veranderingen veroorzaken. Verder kunnen slaaptekort, ijzertekort, schildklierafwijkingen of andere gezondheidsproblemen je energie én seksuele zin ondermijnen. Pijnlijke of ongemakkelijke seks — bijvoorbeeld door vaginale droogheid of pijn bij penetratie — leidt begrijpelijk tot afkeer en vermijding, waardoor verlangen verder afneemt.

Levensstijl en de kwaliteit van de relatie vormen de context waarin verlangen groeit of krimpt. Weinig beweging, veel alcohol, constante stress en te weinig tijd voor jezelf verminderen je algehele energie- en lustniveau. Emotionele verbondenheid, open communicatie en waardering buiten de slaapkamer zijn voor veel vrouwen cruciaal; zonder deze basis voelt seks al snel als een verplichting in plaats van iets waar je naar uitkijkt.

Belangrijk om te weten: een tijdelijk of lager libido komt vaak voor en betekent niet dat er iets fundamenteel mis is. Het kan een fase zijn waarin andere zaken — werk, kinderen, herstel of persoonlijke groei — zwaarder wegen. Pas wanneer het zelfsturend ongemak geeft of spanningen in de relatie veroorzaakt, is het zinvol er actiever naar te kijken.

Praktische stappen: begin met mildheid naar jezelf en verlaag de druk. Vraag wat je op dit moment nodig hebt in plaats van te zoeken naar een schuldige oorzaak. Kleine wijzigingen kunnen al helpen: betere slaap, medische checks (zoals bloedonderzoek bij vermoeden van ijzer- of schildklierproblemen), een gesprek met je huisarts over anticonceptie of hormonale veranderingen, en open communicatie met je partner. Bij aanhoudende problemen kunnen gespecialiseerde hulpverleners — bijvoorbeeld een seksuoloog, relatietherapeut of bekkenfysiotherapeut — ondersteuning bieden.