Minder snaaien? Deze verrassende kauwtruc zou kunnen helpen

In dit artikel:

Kauwen kan volgens onderzoek helpen om spanning en stress te verminderen. De kauwbeweging zou de aanmaak van cortisol verlagen en het parasympathische zenuwstelsel activeren, waardoor hartslag en onrust afnemen. Volgens de uitleg in het artikel interpreteert het brein kauwen als een teken dat er voldoende veiligheid is om te eten. Dat kalmerende effect kan ook optreden wanneer iemand zonder voedsel kauwt, al levert dat niet dezelfde belonende smaak- en dopamineprikkel op als bijvoorbeeld chocolade.

De methode wordt vooral gekoppeld aan emotie-eten: eten om gevoelens als stress, verdriet, verveling, frustratie of vermoeidheid te dempen. Daarbij gaat het niet om lichamelijke honger, maar om een plotselinge, vaak sterke behoefte aan calorierijk comfortfood. De korte dopaminepiek na het eten geeft tijdelijk verlichting, waarna de emotie en de drang opnieuw kunnen terugkeren. Zo kan een gewoonte ontstaan waarin eten wordt gebruikt om lastige gevoelens te vermijden. Gewone lekkere trek is doorgaans milder en specifieker, terwijl bij emotie-eten vrijwel alles wat troost biedt aantrekkelijk kan lijken.

Eettherapeut Jonathan Klaassen, auteur van het boek *Train je brein naar een gezond gewicht*, noemt kauwtherapie een manier om de onrust vóór het eten te laten zakken. Het doel is niet om voedsel te verbieden of maaltijden te vervangen, maar om onderscheid te leren maken tussen fysieke honger en emotionele honger. Langzamer en bewuster kauwen geeft het brein bovendien meer tijd om smaken en verzadiging te registreren. Mindful eten draait volgens Klaassen vooral om aandacht tijdens de maaltijd; kauwtherapie probeert daarnaast het zenuwstelsel al vóór het eten te kalmeren. De aanpak is geïnspireerd op oudere Oosterse tradities en gecombineerd met inzichten uit neurowetenschap en gedragspsychologie.

Wie de methode wil proberen, kan bij trek eerst vertragen en de ademhaling rustig naar de buik brengen, met een langere uitademing dan inademing. Daarna kan één minuut zonder voedsel worden gekauwd. Dat zou de impuls om direct te snacken minder urgent maken en ruimte geven om te onderzoeken wat er werkelijk speelt. Het kan helpen om gevoelens vervolgens op te schrijven in plaats van ze meteen met eten te dempen.

Ook het eetmoment zelf moet worden vertraagd: bekijk en ruik het eten voordat je begint, leg tussendoor het bestek neer en neem minstens twintig minuten voor een maaltijd. Zo ontstaat meer gelegenheid om bewuste keuzes te maken en verzadiging te voelen. Het artikel adviseert daarnaast te letten op terugkerende patronen, zoals grote porties na een stressvolle werkdag of avondlijk snacken voor de televisie. Die kunnen wijzen op behoefte aan rust of ontlading in plaats van extra voedsel. Prikkels verminderen, bijvoorbeeld door schermen en geluid weg te leggen, kan daarbij helpen.

Kauwtherapie is volgens Klaassen geen wondermiddel. Bij incidentele eetdrang door onrust of verveling kan de methode ondersteuning bieden; bij diep ingesleten emotie-eten is aanvullende begeleiding door bijvoorbeeld een diëtist waarschijnlijk geschikter.