Melanie Griffith over haar scheiding van Antonio Banderas - en wat dochter Dakota Johnson daarvan meekreeg

In dit artikel:

Antonio Banderas en Melanie Griffith kwamen weer in de belangstelling nu Griffith voor het eerst open spreekt over hun relatie en breuk. De twee ontmoetten elkaar voor het eerst tijdens de Oscaruitreiking van 1989 — Banderas was toen al in Hollywood opgedoken dankzij zijn werk met Pedro Almodóvar, en Griffith was genomineerd voor haar rol in Working Girl. Hun romance kreeg later echt vorm tijdens de opnames van de Spaans-Amerikaanse productie Two Much (1995), toen beide acteurs hun bestaande relaties beëindigden en elkaar nader leerden kennen.

Banderas bouwde in de vroege jaren negentig stapsgewijs zijn Amerikaanse carrière uit met films als The Mambo Kings (1992), Philadelphia (1993), Interview with the Vampire (1994) en Desperado (1995), waarna hij commercieel doorbrak en grote studio’s hem gingen willen casten. Tegelijk ontstond zijn persoonlijke band met Griffith; in 1995 werd hun relatie publiek en daarna trouwden ze en kregen een dochter.

Na bijna twintig jaar huwelijk eindigde hun verbintenis in 2015 in een pijnlijke scheiding. Banderas omschreef later in een televisie-uitzending dat zij samen “twintig heel mooie jaren” hadden gehad en noemde Griffith zelfs “waarschijnlijk mijn beste vriendin”, ondanks het einde van hun huwelijk. Griffith heeft in interviews uitgelegd dat haar beslissing om te scheiden vooral voortkwam uit persoonlijke vastgelopenheid: ze wilde zichzelf beschermen en opnieuw van het leven kunnen genieten. Ze weerlegde bovendien hardnekkige suggesties dat verslavingen het huwelijk hadden doen stranden, en benadrukte dat ze een functionerende moeder was en er voor haar kinderen stond.

Kortom: de relatie van Banderas en Griffith begon met een langdurige flirt tussen Europese en Hollywood-werelden, bereikte een hoogtepunt in de jaren negentig en eindigde na twee decennia met wederzijds respect en uiteenlopende persoonlijke redenen. De recente verklaringen van beide partijen geven meer context bij de scheiding en verhelderen dat veel van de publieke speculatie niet overeenkomt met hun eigen beleving van die periode.