Mees doneerde stamcellen aan zijn zus Julie
In dit artikel:
In september 2025 liepen Julie en haar broers Mees en Floris mee in de Dam tot Damloop om aandacht te vragen voor stamceldonatie. Hun inzet is ingegeven door een persoonlijke noodsituatie uit 2013: toen raakte Julie op dertienjarige leeftijd ernstig ziek door aplastische anemie — haar lichaam stopte met het aanmaken van stamcellen, waardoor ze zonder behandeling zou sterven.
Na acute verslechtering en spoedopname volgden bloedtransfusies en een beenmergpunctie om de oorzaak vast te stellen. Toen bleek dat alleen een stamceltransplantatie haar kon redden, werden eerst familieleden getest. Het weefsel van de toen elfjarige Mees bleek honderd procent overeen te komen; hij kon doneren. Omdat Mees minderjarig was, verliep de ingreep onder narcose. Voor Julie was de periode voorafgaand aan de transplantatie zwaar: chemotherapie moest haar immuunsysteem volledig uitschakelen zodat de nieuwe stamcellen zouden worden geaccepteerd, ze lag wekenlang in isolatie en onderging ook een operatie om eierstokken in te vriezen vanwege de kans op onvruchtbaarheid. Na zeven weken was ze sterk genoeg voor de transplantatie, die uiteindelijk haar leven redde.
De gebeurtenis had grote emotionele impact op het gezin. Floris beschreef het gevoel machteloos te zijn toen zijn zus ziek werd; ouders waren zichtbaar aangedaan. Pas later, door er samen over te praten, begonnen de broers en zus de ervaring te verwerken. Julie is nu genezen, studeert Geneeskunde en wil zich specialiseren in oncologie — deels gemotiveerd door haar eigen traject en het inzicht dat zij met haar ervaring patiënten kan ondersteunen die zich verloren voelen.
Mees en Floris bleven zich inzetten voor werving van donoren. Floris schreef zich aan zodra hij achttien werd en kreeg later zelf bericht dat zijn stamcellen nodig waren voor een zieke man van midden vijftig. Het drietal geeft lezingen bij studentenverenigingen en gebruikt eenvoudige middelen zoals QR-codes en wattenstaafjes (wangslijmvlies) om mensen te laten registreren bij Stichting Matchis. Ze wijzen erop dat de beste donoren vaak tussen 18 en 25 jaar zijn: de kans op een match is klein, maar neemt toe naarmate meer mensen zich aanmelden. Donatie kan via perifere bloedafname (waarbij stamcellen worden uitgefilterd) of in sommige gevallen via een beenmergprocedure; beide methoden zijn goed te doen, en je loopt zelf niet wezenlijk iets mis door te doneren.
De Dam tot Damloop was voor hen een symbolisch en persoonlijk moment: wat ooit onzeker was — of Julie haar achttiende verjaardag zou halen — eindigde in samen door Amsterdam rennen en actief werken aan meer bekendheid voor stamceldonatie. Hun oproep is helder: meer aanmeldingen vergroten de kans dat zieke mensen een passende donor vinden, en aanmelden is eenvoudig via Stichting Matchis.