Maxz en haar buren runnen een stadsboerderij in Rotterdam: 'Ik kreeg hier meteen een heel warm welkom'

In dit artikel:

Achter de villa’s aan de Straatweg in Hillegersberg ligt De Molenwerf: een klein rijtje woningen rond een weiland dat is uitgegroeid tot een buurtgerichte stadsboerderij. Bewoonster Maxz, van oorsprong uit Amsterdam, kocht er ongeveer vijf jaar geleden een klushuis. De picknicktafel en het uitzicht op het weiland trokken haar over de streep, al bleek de woning veel meer werk te vragen dan verwacht. De badkamer is nog altijd niet af; voorlopig doucht ze bij de buurman, omdat er kippen in quarantaine zitten.

Op het terrein leven onder meer de pony’s Mo en Walter, ganzen, kippen, loopeenden en de varkens Bella en Macho. De dieren hebben allemaal hun eigen verhaal en eigenaardigheden. Walter kreeg dagelijks medicijnen tegen astma via een opvallend roze vernevelaar en bleek vroeger in Ponypark Slagharen te hebben gewoond. Mo is een ‘straatpony’ die door de hele buurt wordt verzorgd. Daarom spreken de bewoners gekscherend van een Vereniging van Pony in plaats van een Vereniging van Eigenaren.

Toen het weiland dreigde te verdwijnen voor een parkeerterrein, richtten Maxz en haar buren Stichting Molenweide op. Met steun van onder meer de aangrenzende watersportvereniging, scouting en de gemeente konden zij de grond overnemen. Zo ontstond een stadsboerderij die nadrukkelijk voor de buurt is bedoeld. Grote plannen, zoals het houden van alpaca’s, werden losgelaten om het terrein kleinschalig te houden. Mogelijk komen er later geiten en een eendenvijver; momenteel worden de kippenverblijven vernieuwd.

De bewoners moesten aanvankelijk aan elkaar wennen. Maxz was jong en onstuimig toen ze er kwam wonen en vertelde direct over haar piercings, wat sommige buren nogal veel informatie vonden. Toch kreeg ze naar eigen zeggen een warm welkom. Inmiddels vormen de picknicktafel en het weiland het middelpunt van een hechte gemeenschap. Buren drinken samen koffie, eten, bezoeken musea en vangen elkaar op bij verdriet of eenzaamheid. Doesjka, die weduwe werd, zegt veel steun aan de buurt te hebben gehad.

De geschiedenis van de plek gaat terug tot ver voor Maxz’ komst. Sabina, die er als kind woonde en later terugkeerde naar het huis van haar ouders, herinnert zich het weiland al uit haar jeugd. Er stond vroeger een molen, waaraan de naam Molenwerf herinnert. Ook speelden kinderen er tussen resten van het bombardement uit de Tweede Wereldoorlog. De buurt is inmiddels drukker en de huizen zijn sterk in waarde gestegen, maar het onderlinge contact is gebleven.

Maxz deelt het dagelijks leven op De Molenwerf met ongeveer 46.000 Instagram- en 19.000 TikTok-volgers. De dieren en hun belevenissen trekken veel aandacht, zoals de kip Prinses Irene, die wekenlang liever in een boom sliep dan in haar hok. Ook de buren spelen een rol in de filmpjes: zo probeert Maxz via haar account een vriendin voor buurman Ron te vinden. De online bekendheid levert donaties en samenwerkingen op, waarmee de bewoners het terrein onderhouden. De dieren zijn overigens eigendom van de stichting; verzorgers Tim en Annabel, die er niet wonen, helpen al jaren mee.

De dieren zorgen soms voor discussie en onverwachte gebeurtenissen. Een agressieve haan werd na incidenten met een kip en een buurtbewoonster geruild voor een andere haan. Toch zijn conflicten volgens de bewoners nooit onoverkomelijk. Terwijl wandelaars worden begroet en de voordeuren openstaan, blijft De Molenwerf vooral een plek waar mensen en dieren samenkomen.

Maxz ziet zichzelf er niet snel vertrekken. Met haar partner Mike, die naast haar woont, zorgt ze ook voor katten en oude honden en overweegt ze een pleeghond op te vangen. De combinatie van dieren, openheid en betrokken buren maakt de stadsboerderij volgens de bewoners tot een uniek stukje Rotterdam.