Marije: 'Toen de studieschuld van mijn vriend eindelijk was afgelost, verliet hij me voor een ander'
In dit artikel:
Marije ontmoet Richard ruim zeven jaar geleden op een feestje. Hij is net gescheiden, heeft een driejarige dochter (Lotte) en worstelt financieel: een flinke studieschuld bij DUO, alimentatie en weinig geld voor basics. Omdat Richard zich schaamde en het moeilijk alleen redde, biedt Marije – die bij een administratiekantoor werkt en goed met cijfers is – aan zijn huishoudboekje te ordenen. Ze maken samen een spaarplan en Marije helpt structureel: ze betaalt voor etentjes, vakanties (Texel, Turkije), persoonlijke uitgaven en doet regelmatig bedragen van €200–€300 over om acute tekorten op te vangen. Langzaamaan draagt zij bijna alles: boodschappen, vakanties en onverwachte kosten; in haar administratie staat na een paar jaar bijna €12.000 aan uitgaven voor hem.
Aanvankelijk lijken ze samen te bouwen: eenvoudige date‑activiteiten, logeerweekenden met Lotte en de belofte dat Richard – zodra hij schuldenvrij is – hun financiën eerlijk zal delen en haar zal trakteren. Na ongeveer vijf jaar is de studieschuld afbetaald. In plaats van een feestelijk gezamenlijk vervolg ontstaat er afstand: Richard wordt minder betrokken, blokkeert gesprekken, zoekt ruimte en kondigt kort daarna een breuk aan. Hij vertrekt zonder duidelijke verklaring en zonder dankbaarheid voor wat Marije voor hem heeft gedaan. Korte tijd later ziet ze hem op Facebook met een andere vrouw; de breuk voelt voor haar als stank voor dank.
De nasleep is zwaar: emotioneel verlies, schaamte en het gevoel gebruikt te zijn. Marije gooit uiteindelijk haar Excel‑bestanden weg, zet haar financiën weer alleen op orde en spaart nu voor eigen doelen (nieuwe keuken, reis). Ze reflecteert op haar rol: haar hulp kwam voort uit liefde en het willen beschermen, maar liep uit op zelfopoffering. De belangrijkste les die ze deelt is dat liefde nooit een financiële reddingsactie mag worden; gezonde relaties vragen gedeelde verantwoordelijkheid en duidelijke grenzen. Twee jaar na de breuk heeft ze meer rust en ziet ze de ervaring als een harde, maar leerzame les in zelfzorg en het stellen van financiële en emotionele grenzen.
Context: dit verhaal illustreert hoe financiële afhankelijkheid en emotionele zorg elkaar kunnen versterken en kwetsbaar maken. Duidelijke afspraken, transparantie over geld en bewaking van persoonlijke grenzen zijn cruciaal om te voorkomen dat hulp verandert in structurele uitbuiting. Om privacyredenen zijn in het interview namen aangepast; de redactie kent de echte namen.