Marieke beviel tijdens haar vakantie op Curaçao: 'Aan het zwembad braken mijn vliezen'

In dit artikel:

Marieke, zelf verloskundige, vertrok met haar partner Erwin en hun tweejarige zoon Siem naar Curaçao voor een korte wintervakantie. Omdat haar zwangerschap ongecompliceerd verliep, had ze toestemming om tot 36 weken te vliegen. Ze was op dat moment 30 weken zwanger en zag de fit-to-fly-verklaring vooral als een formaliteit. Haar veertienjarige dochter Fem bleef vanwege school en carnaval in Nederland bij haar vader.

Op de tweede vakantiedag, terwijl haar partner en Siem bij het zwembad waren, braken Mariekes vliezen. Ze herkende het vruchtwater direct en besefte dat ze veel te vroeg zou kunnen bevallen. Via de hotelreceptie werd een ambulance gebeld. In het ziekenhuis kreeg ze preventief antibiotica, weeënremmers en medicatie om de longrijping van de baby te versnellen. Omdat ze geen weeën had, zich niet ziek voelde en er geen duidelijke infectie was, vermoedden de artsen dat het om pech ging. Terugvliegen was uitgesloten en het gezin moest noodgedwongen maanden op het eiland blijven.

De eerste week lag Marieke in het ziekenhuis. Daarna verbleef ze eerst in het Ronald McDonald Huis en vervolgens in het hotel, waar ze dagelijks voor controles naartoe moest. Om de dag werd een echo gemaakt en zwemmen mocht ze niet. Erwin regelde ondertussen met veel moeite de verzekering, zorgde voor Siem en probeerde het verblijf en de komst van de baby te organiseren. Omdat ze niets voor een pasgeborene bij zich hadden, kochten ze op Curaçao kleding en andere benodigdheden. Hun ouders reisden rond de geplande bevalling naar het eiland om steun te bieden; Fem bleef thuis.

De artsen wilden de bevalling bij 37 weken inleiden, omdat langer wachten vanaf dat moment minder voordelen en meer risico’s zou opleveren. Vier dagen voor de geplande inleiding werd Marieke alsnog opgenomen. De weeën kwamen snel en krachtig op gang. Na ongeveer vijf uur beviel ze van Abe, die gezond ter wereld kwam. Na 24 uur mochten moeder en kind terug naar het hotel, dat door het personeel feestelijk was versierd. Een Nederlandse verloskundige die op Curaçao werkte, hielp met de kraamzorg.

Het gezin bleef na de geboorte nog vijf weken op Curaçao. In die periode moesten onder meer Abes paspoort en de terugreis worden geregeld; de vlucht werd uitgesteld van 1 naar 8 april. De terugreis verliep goed, waarna Abe thuis zijn zus Fem ontmoette. Marieke moest daarna de onverwachte gebeurtenis verwerken en weer wennen aan het dagelijks leven in Nederland.

Abe staat officieel geregistreerd als geboren in Willemstad. Marieke kijkt met dankbaarheid terug op de steun van de zorgverleners, hotelmedewerkers en familie. Curaçao voelt inmiddels als een tweede thuis en ze hoopt er ooit Abes eerste verjaardag te vieren.