Makelaar Mandy: 'Zaterdagochtend lagen er drie rode enveloppen'

In dit artikel:

Op maandagochtend na Valentijnsdag vindt de vertelster op haar keukentafel drie kaartjes: eentje met het wiebelige handschrift van haar moeder vol liefdevolle warmte, een tweede zonder afzender maar meteen herkenbaar als die van Tijn door de korte, zekere woorden, en een derde, anonieme kaart in strak handschrift die haar ongemakkelijk maakt omdat de afzender onbekend blijft. De mysteriekaart, met een frase over de indruk die ze nalaat, zet haar aan het piekeren — ze vraagt zich af of een bekende Nederlander of iemand anders meer van haar weet dan zij dacht.

Op kantoor blijft de mislukte date in haar hoofd hangen: het beeld van een lege parkbank. Tegelijkertijd voelt ze zich dicht bij Tijn door zijn kaart en het armbandje dat ze draagt. De sfeer op het werk is zakelijk; collega’s tonen Valentijnsrelaties (Eva en Nick) terwijl zij professioneel een koopcontract afrondt en lof van haar baas krijgt. De verkoop levert haar een bonus op, maar bij het rekenen sluipt er ambitie naar binnen: als het resultaat écht haar verkoop zou zijn en haar naam prominent op de gevel zou prijken, dan zou de opbrengst veel groter zijn — een idee dat Rens eerder half grappend plantte, en dat nu serieus in haar hoofd groeit.

Als bijlage wordt Saskia genoemd, Mandy’s vrijgevochten vriendin, die ook een eigen wekelijkse rubriek heeft in de Vriendin Club.