Makelaar Mandy: 'Ik wil zijn hand op mijn rug, zijn gewicht naast me'

In dit artikel:

Vrijdag 30 januari — Op kantoor is de vertelster prikkelbaar en gefrustreerd door het giechelen van collega’s Nick en Eva, wiens nauwe omgang onbewust haar eigen pijnpunten aanroert. Hun stiekeme flirten doet haar terugdenken aan Tijn: een relatie die emotioneel dichtbij komt maar niet kan bieden wat zij op de lange termijn nodig heeft. Ze worstelt met het besef dat ze wéét dat die relatie niet duurzaam is en tóch verlangt ze hevig naar nabijheid, bevestiging en het gevoel gekozen te worden. Die tegenstrijdigheid — verstand versus lichaam — bezorgt haar een rouwachtig gevoel, alsof ze rouwt om een gemis dat zich steeds opnieuw aandient, vooral in de intieme, stille momenten van alledaagse avonden.

Thuis ontmoet ze buurman Rens op de galerij; zijn ontspannen aanwezigheid voelt veilig en onbelast in tegenstelling tot de emotionele verwikkeling met Tijn. Rens nodigt haar uit voor koffie, een voorstel dat zij direct accepteert omdat het niet veel vraagt en geen verwachtingen schept. Die veilige ontmoeting contrasteert met haar impulsieve beslissing eerder die dag: ze heeft Tijn gekust, wetende welke prijs dat kan hebben. Die daad onderstreept hoezeer ze gevangen zit tussen het verlangen naar troost en het inzicht dat dat troost mogelijk gebrekkig en tijdelijk is.

De tekst speelt zich af in alledaagse settings — kantoor, huis, galerij — en draait om innerlijke conflict: het overzicht houden versus jezelf laten kiezen, en het accepteren van een onvolledige liefde omdat alternatieven te kaal aanvoelen. De vertelster reflecteert op hoe kleine prikkels (geguzzel op kantoor, een herinnering aan kerststiltes) oude wonden openen en keuzes complexer maken.

Als extra context: dit fragment maakt deel uit van een reeks op Vriendin.nl waarin ook personage Saskia (37), een vrijgevochten freelance retailcoach en vriendin van makelaar Mandy, wekelijks gevolgd wordt.