Makelaar Mandy: 'Ik wil dat hij zegt: kom vanavond'

In dit artikel:

Dinsdag 17 februari: de vertelster beschrijft een dag waarop kleine verschuivingen en onvervulde verwachtingen aan haar knagen. Op kantoor merkt ze dat collega Eva opvallend vrolijk doet — een nieuwe ring, veel gegir en de aandacht van anderen — en ziet hoe Nick haar zonder overleg een bezichtiging toeschuift die normaal bij de vertelster terechtkwam. Het is geen groot conflict, maar het gevoel van verschuiving en mogelijk misgelopen bonus doet pijn.

Tegelijk blijft ze in eindeloze, oppervlakkige appgesprekken met Tijn hangen. Ze wil dat hij een keuze maakt of haar uitnodigt, maar weet dat die keuze pijn bij iemand anders zou veroorzaken, dus blijven ze veilig rondjes draaien. Uit frustratie en behoefte aan troost loopt ze de stad in, koopt impulsief een dure, warme frambooskleurige sjaal en voelt zich even rijker en beschermd tegen de kou en het gemis.

Thuis belt haar moeder opgewekt over een romantische Valentijnsavond met Vik; de moeder is tevreden met het kleine bewijs dat haar dochter „er mag zijn”. Dat contrast versterkt de eenzaamheid van de vertelster: ze verlangt naar hetzelfde soort aandacht — een glimmende ring, iemand die haar stoel aanschuift — en noemt haar object van verlangen een “onbereikbaar fantoom”. De dag eindigt met stille tranen, een sjaal als troost en de erkenning dat het pijn doet wanneer kleine veranderingen je fundament doen wankelen.

Terzijde: wie Mandy’s kring volgt, kan ook wekelijks Saskia (37), haar vrijgevochten vriendin en freelance retailcoach, lezen in de Vriendin Club.