Makelaar Mandy: 'Er ligt een klein, plat pakje zonder afzender'

In dit artikel:

Donderdag 25 december speelt zich af als een strak, klein verhaal over familie, vriendschap en onuitgesproken verlangens. Het is eerste kerstdag: de verteller (Mandy) begint de ochtend thuis, koud en helder, en krijgt bezoek van vriendin Judith met haar kinderen Robin en Fien. Judith oogt opgeladen en vertelt dat ze weer voorzichtig contact zoekt met Tom — eerst één keer per maand bij haar thuis, later mogelijk vaker — terwijl Mandy steunend toekijkt en de chaos van een gezinsontbijt opvangt.

Later die dag gaat Mandy naar haar moeder, waar ze Vik ontmoet, een sympathieke fotograaf die meteen een klik heeft met zowel moeder als dochter. De sfeer is warm: dennengeur, een kerstboom en gesprekken over vroeger. Tegelijkertijd botst de gezelligheid op moeizame gewoonten van haar moeder: het kerstmenu is extreem licht en gezond — geen brood, kleine porties — wat spanning oproept over wat fatsoenlijk eten is. Vik probeert het ijs te breken met het aanbod om de volgende dag uitgebreid te koken (linzensoep en asperges met serranoham), en na enige aarzeling stemt moeder in met een klein kommetje. Een wandeling in het park met foto’s en berichten van vrienden versterkt het gevoel van verbondenheid.

Aan het eind van de dag vindt Mandy een klein, anoniem kerstcadeau in haar brievenbus: een gouden armbandje met een hartje en een kaartje dat haar uitnodigt het sieraad te dragen om zich gesteund te voelen — een geste die tegelijk troost en pijn oproept. De aflevering draait om zorg en nabijheid, het zoeken naar balans tussen beschermende liefde en autonomie, en de subtiele nieuwe verbindingen die tijdens een gewone feestdag kunnen ontstaan.