Makelaar Mandy: 'Een appje van Tijn. Er verschijnt een foto'

In dit artikel:

Vrijdag 13 februari begint met een intensieve squashpartij: de vertelster worstelt met vermoeide benen terwijl vriendin Saskia haar van hoek naar hoek jaagt. Het fysieke ritme – rennen, slaan, hijgen – brengt uiteindelijk rust in haar hoofd en maakt ruimte voor eerlijk gesprek tijdens een broodmaaltijd daarna. Saskia confronteert haar met vragen over “het park” en het weglopen van gisteren; de vertelster bekent dat ze zich schaamde toen ze hen samen zag aankomen, maar ook opgelucht was toen ze kon ontsnappen. Ze vermoedt dat zij meer gewend is geraakt aan ingewikkelde situaties dan haar lief is.

Saskia luistert aandachtig en geeft houvast zonder te pushen. Ze zegt onder meer dat je niet meteen hoeft te weten wat je wilt, maar wel steeds beter kunt aanvoelen wat je niet meer wil. Die woorden blijven hangen en het simpele gezelschap van een vriendin en een alledaags gesprek over werk, Cora’s winkeltje en een klant met overdreven goudwensen blijken precies te zijn wat de vertelster nodig had. Bij het afscheid omhelst Saskia haar langer dan gebruikelijk en steekt vertrouwen in haar met de geruststellende woorden: “Je redt het wel.”

Thuis probeert de vertelster de week af te sluiten met kleine, troostende plannen—een cake bakken of een bezoek aan een boekwinkel—als ze een bericht van Tijn ontvangt: een foto van een kale parkbank in winterlicht. Het beeld voelt geladen en onbeslist, net als de situatie waar ze net over sprak.

Achtergrond: Saskia (37) is bewust single, freelance retailcoach en de beste vriendin van makelaar Mandy; haar columns zijn wekelijks op Vriendin.nl te volgen. De aflevering draait om kwetsbaarheid, vriendschap en de korte momenten van steun die helpen om vervolgkeuzes – of het gebrek daaraan – te dragen.