Louise Marie is het Piekermeisje: 'Ik ben niet de enige die alles overdenkt'
In dit artikel:
Louise Marie is een Vlaamse schrijver en illustrator die onder de naam Piekermeisje op Instagram een anonieme plek creëerde voor alledaagse twijfels en piekergedachten. Haar eerste illustraties plaatste ze in januari 2023; het idee voor het account ontstond tijdens een wereldreis, toen het overlijden van een vriend en een reflectieve wandeling in de Nepalese bergen haar dwongen om spullen uit haar schetsboekjes digitaal te delen. Sindsdien plaatst ze bijna dagelijks herkenbare tekeningen en korte teksten en groeide haar account in ruim tweeënhalf jaar naar meer dan 59.000 volgers.
Anoniem blijven is bewust: door haar gezicht niet te tonen voelt ze zich vrijer om kwetsbare gedachten te delen. Die openheid komt mede voort uit haar eigen achtergrond; als gevoelig kind ontwikkelde ze rond haar twaalfde dwanggedachten en -handelingen. Ze gebruikte die ervaring later ook als materiaal om controlegevoelens, angsten en manieren om daarmee om te gaan te illustreren. Een kleine tattoo van vier stippen herinnert haar eraan dat ze destijds stopte met repetitieve handelingen (geen vijf stippen).
Creatief ontwikkelde ze zich als illustrator — gestimuleerd door haar ouders en een oma die boekbindster was en haar veel lege schetsboekjes gaf. Professioneel combineert ze kunst en zorg: na een periode bij omroep VRT studeerde ze in de avond orthopedagogiek en werkte in een crisishuis voor jongeren. Nu werkt ze deels als docent orthopedagogiek en maakt ze samen met lector Steven Gielis kinderboeken over emotionele weerbaarheid. Die twee werelden — tekenen en werken met mensen — versterken elkaar in haar werk.
Persoonlijke gebeurtenissen hebben haar recent werk sterk beïnvloed. Vorig jaar zag ze hoe haar vader tijdens een bergwandeling van een afdaling viel; hij overleefde maar het trauma liet diepe sporen na. Kort daarna overleden beide grootvaders. Uit die periode van verlies zijn twee kleine boekjes voortgekomen: Een boek als een warm dekentje (over verdriet en rouw) en Een boek dat van je houdt (over zelfliefde). De boekjes zijn bedoeld als troostrijke herinneringen aan eigen kracht: eenvoudige teksten en tekeningen die doen denken aan een zachte steun op moeilijke dagen.
Piekermeisje functioneert voor Louise Marie als therapie en als manier om afstand te nemen van opdringerige gedachten: alles op papier zetten helpt haar om rust te vinden. Ze benadrukt dat ze geen professioneel hulpverlener is; bij nood verwijst ze volgers door naar professionele hulp. De interactie met volgers is echter belangrijk voor haar — berichtjes en voorbeelden van lezers die haar boekjes gebruiken om te troosten tonen dat haar werk mensen echt raakt.
Ze zoekt bewust grenzen rond social media: zomers neemt ze vaak een langere pauze en streeft ernaar maximaal vijftien minuten per dag op Instagram te zitten, om te voorkomen dat scrollen haar overweldigt. Haar boodschap is niet alleen herkenning van piekergedachten, maar ook dat overdenkers veel kunnen geven: ze kunnen ook “met overschot” liefhebben, en dat is volgens haar iets moois om te koesteren.