Koningin Victoria en prins Albert, het enige authentieke (en tragische) liefdesverhaal onder vorsten
In dit artikel:
Op 10 februari 1840 trad de twintigjarige koningin Victoria in de Koninklijke Kapel van St. James’s Palace in het huwelijk met haar neef, hertog Albert van Saksen‑Coburg‑Gotha. Wat officieel een gearrangeerd dynastiek huwelijk was, ontwikkelde zich snel tot een diep persoonlijke verbintenis: Victoria, die Albert voor het eerst had ontmoet in 1836, raakte bij die latere ontmoeting onmiddellijk hevig verliefd en zette zich zelfs over de preferentie van haar hof heen door de andere kandidaat, prins Alexander van Oranje‑Nassau, af te wijzen.
Victoria was in haar jeugd aanvankelijk weinig machtig geacht en werd zelfs Duits opgevoed omdat zij niet werd verwacht ooit te regeren. Door een reeks vroegtijdige sterfgevallen belandde ze toch op de Britse troon; ze toonde meteen vastberadenheid door haar eigen naam te voeren en invloed uit te oefenen op haar huishouding. Albert, afkomstig uit het Saksen‑Coburg‑Gothaans geslacht dat in Europa bekendstond om zijn vruchtbaarheid en stevige reputatie, kwam aanvankelijk weinig sympathie tegen aan het Britse hof en bij het publiek. Hij werkte zich echter in om respect te winnen: hij nam staatszaken over tijdens Victoria’s zwangerschappen, toonde moed bij een aanslag tijdens een rijtoer in juni 1840 en liet zijn capaciteiten zien op het terrein van bestuur en representatie.
Het paar trouwde binnen enkele maanden na hun ontmoeting. In de zeventien jaren daarop kregen ze negen kinderen, allen volwassen geworden — een uitzonderlijk resultaat voor die tijd. Albert vervulde zowel een persoonlijke als politieke rol: hij was levenspartner, organisator en adviseur, en het parlement besloot onder meer de Regency Act waarmee hij als regent zou optreden mocht Victoria overlijden voordat een erfgenaam meerderjarig was. Toch bleef zijn officiële status als prins‑gemaal aanvankelijk onderwerp van controverse.
Aan het huwelijk kwam een vroeg einde toen Albert vanaf 1859 gezondheidsklachten kreeg en uiteindelijk op 14 december 1861 op 42‑jarige leeftijd stierf in Windsor Castle; hedendaagse interpretaties spreken van maagkanker. Victoria rouwde intens: ze trok zich terug uit de openbare levenssfeer, droeg veertig jaar rouw en hertrouwde nooit. Hun relatie wordt sindsdien gerekend tot een van de meest bekende koninklijke liefdesverhalen — een mengeling van romantiek, persoonlijke kracht van Victoria en de politieke invloed van Albert, met langdurige gevolgen voor de Britse monarchie en Europese dynastieke verhoudingen.