Kim werd door haar ex-partner op straat gegooid, samen met haar kinderen
In dit artikel:
In haar felgekleurde winkel Typisch Kim in Helmond verkoopt Kim een eclectische mix van spullen: kunstbloemen, zelfgekweekte orchideeën, geborduurde kussens, biologische zeep, potjes met oude snoepjes, bijzondere theesoorten, zelfgemaakte jam en likeur, verse bonbons, Italiaanse koekjes, honing en zelfs levensgrote knuffelalpaca’s. Ze kiest producten niet op basis van trends of commerciële adviezen, maar puur op wat haar persoonlijk aanspreekt. Dat eigenzinnige assortiment en de warme bediening leverden haar binnen een jaar na opening de titel “leukste winkel van Helmond” op — en zelfs waardering landelijk.
Achter het winkeltje schuilt een verhaal van veerkracht. Dertien jaar geleden raakte Kim dakloos met haar twee jonge kinderen na een plotseling einde van haar relatie. Hoewel ze zelf hulp vroeg bij Jeugdzorg, bleef ze lange tijd onder toezicht staan; het gebrek aan een vaste woonplek zorgde voor veel spanning en de instanties twijfelden aan haar geschiktheid als jonge moeder. In die eerste moeilijke periode sliepen de drie een jaar in een noodopvang, leefden ze van zeer weinig geld (zij vertelt over rondkomen van ongeveer 65 euro per week) en maakte Kim gebruik van kringloopvondsten om het kamertje huiselijk te maken. Buurtgenoten, stichtingen en hulpverlening boden cruciale steun.
Langzaam knapte haar situatie op: eerst een piepklein flatje waar ze met de kinderen woonde, later een eengezinswoning met tuin — een belangrijke mijlpaal omdat haar zoon gek is op kippen. Via de kleindiervereniging ontmoette ze Johan; zijn komst bracht niet alleen een nieuw gezinsverband maar ook een praktisch zetje richting ondernemerschap. De verkoop van overtollige eieren in een kastje bij de voordeur groeide uit tot een webshop met eieren, honing en jam. Doordat een collega-imker Johan’s honinglevering bracht en Kim erbij hielp, breidde het assortiment zich snel uit: van één potje naar tientallen honingsoorten. Op Johans idee en met de steun van haar familie opende Kim uiteindelijk een echte winkel; anderhalf jaar later blijkt dat een succesvol besluit.
De weg naar succes ging niet zonder onzekerheid. Kim worstelde met het idee minder thuis te zijn voor haar kinderen, en met de constante angst dat de instanties weer ingrijpen. Toch hebben de kinderen inmiddels een stabiel leven: schulden zijn afbetaald, relaties staan goed, en beide kinderen doen het goed. Haar zoon kreeg uiteindelijk de diagnose autisme, iets waar eerder gedrag door hulpverleners onterecht aan haar werd toegeschreven. Kim gebruikt haar openheid over die periode bewust: zij ziet het verleden als onderdeel van haar identiteit en wil laten zien dat mensen kunnen herstellen en opnieuw kunnen bouwen.
Klantcontact en persoonlijk advies zijn voor haar essentieel; klanten komen binnen voor een simpel potje honing en blijven hangen vanwege het verrassende assortiment en de sfeer. Een voorbeeld van de groei is een grote order van 2.750 pakketjes met thee en honing voor het lokale ziekenhuis, die ze samen met familie en kinderen inpakte. Voor Kim betekent de winkel meer dan inkomen: het is bewijs dat ze, ondanks alles, zowel een zorgzame moeder als een ondernemende zelfstandige is geworden.
Het verhaal van Kim illustreert hoe steun uit de omgeving, kleine ondernemingsideeën en doorzettingsvermogen kunnen leiden tot stabiliteit en succes. Typisch Kim is daardoor zowel een kleurrijke winkel als het tastbare resultaat van jarenlang vechten voor een veilig thuis en een nieuwe start.