Karin Bloemen is slachtoffer van seksueel misbruik en heeft een grote droom: 'Ik weet hoe het voelt'

In dit artikel:

Karin Bloemen werkt aan de oprichting van een stichting voor mensen die seksueel misbruik hebben meegemaakt. Het plan ontstond ongeveer tien jaar geleden, maar kreeg extra urgentie na haar autobiografische boek uit 2019. Daarin beschreef Bloemen haar eigen jeugd en misbruikervaringen. Veel lezers herkenden zich in haar verhaal en vroegen om hulp, terwijl bestaande hulpverlening volgens haar vaak tekortschiet. Zo krijgen mensen soms slechts tien vergoede therapiesessies, terwijl traumaverwerking veel langer kan duren.

Bloemen helpt slachtoffers al jaren persoonlijk door advies te geven, hen door te verwijzen en soms mee te gaan naar therapeuten, advocaten of gesprekken. Samen met danseres en dansdocent Suzanne Kranenburg begeleidde ze onder meer vier studenten van een kunstacademie. Die ervaring overtuigde hen ervan dat de hulp structureel georganiseerd moest worden. De afgelopen twee jaar sprak Bloemen met mogelijke partners en verzamelde ze verhalen over seksueel misbruik. Volgens haar is de behoefte aan steun groot en komt misbruik voor in onder meer gezinnen, het onderwijs, instellingen en de kunstwereld.

De stichting moet een veilige, laagdrempelige plek worden waar mensen hun verhaal kunnen doen zonder dat direct contact wordt opgenomen met politie of advocaten. Alleen als iemand dat zelf wil, wordt verdere hulp geregeld. Ook juridisch advies moet toegankelijker worden, bijvoorbeeld via een eerste gesprek tegen een sterk gereduceerd tarief. De organisatie wil werken met zorgvuldig geselecteerde ervaringsdeskundigen die hun eigen trauma voldoende hebben verwerkt, in samenwerking met therapeuten. Zo moet er een professioneel vangnet zijn wanneer gesprekken heftige herinneringen of andere triggers oproepen.

De stichting wil niet alleen slachtoffers ondersteunen, maar ook naasten en de samenleving aanspreken op hun verantwoordelijkheid. Ouders, omstanders en mannen kunnen bijdragen aan een veiliger omgeving en moeten leren signalen te herkennen en misbruik te melden. Bloemen pleit daarnaast voor voorlichting aan kinderen over manipulatie, grensoverschrijding, loyaliteit en de gevolgen van misbruik. Theater en andere creatieve vormen kunnen daarbij helpen.

Bloemen gebruikt haar bekendheid en haar eigen ervaring om aandacht en hoop te bieden. Ze benadrukt dat schaamte bij de dader hoort, niet bij het slachtoffer, en dat zwijgen misbruik juist kan beschermen. De stichting bevindt zich nog in de oprichtingsfase. Er wordt gewerkt aan een website, een speciale therapievorm, fondsenwerving en de benodigde organisatie, zoals verzekeringen en bestuur. Na haar optredens zamelt Bloemen zelf geld in. Ook verkoopt sieradenmerk Otazu een speciaal ontworpen bloemenarmband, waarvan de opbrengst naar de stichting gaat. De hulp kan pas volledig starten wanneer het fundament is gelegd en er voldoende deskundige begeleiders beschikbaar zijn.