Jolies: 'In de weekenden zonder kinderen ga ik helemaal los'
In dit artikel:
Jolies bleef achttien jaar samen met haar jeugdliefde. Ze vormden een avontuurlijk stel, reisden veel, produceerden samen een speelfilm, reden een rally en bouwden een huis volledig opnieuw op. Na ongeveer dertien jaar besloten ze hun relatie open te stellen. Hoewel Jolies zichzelf altijd als monogaam zag, vond ze het prettig om samen met haar partner seksuele en romantische ervaringen met anderen te ontdekken. Ook polyamorie verkenden ze, maar dat bleek ingewikkeld.
Na verloop van tijd ontwikkelden de partners zich in verschillende richtingen en brachten ze niet langer het beste in elkaar naar boven. Toen hun jongste kind vijf weken oud was, besloten ze te scheiden. De breuk was verdrietig en betekende het einde van het gezinsbeeld dat Jolies voor ogen had, maar ze maakten in goed overleg afspraken over co-ouderschap. De kinderen zijn op maandag en dinsdag bij haar, op woensdag en donderdag bij hun vader en wisselen de weekenden af. Hun jongste dochter bleef de eerste negen maanden volledig bij Jolies, omdat ze nog te klein was voor het schema.
De combinatie van een bevalling, scheiding, een nieuwe baan en een verbouwing bracht Jolies aanvankelijk volledig in de overlevingsstand. Ze plande zowel de dagen met als zonder kinderen vol, omdat alleen zijn met een dreumes en peuter zwaar voelde en lege agenda’s haar stress bezorgden. Op haar eerste Moederdag, toen de kinderen bij hun vader waren, zocht ze online afleiding en kreeg ze contact met twee mannen. De onverwachte combinatie van daten en moederschap maakte voor haar zichtbaar hoe verschillend die twee levens konden zijn.
Ook praktische situaties, zoals een ziek kind en een peuter die verschoond moet worden, maakten duidelijk hoe alleenstaand ouderschap soms voelt. Lange tijd dacht Jolies daarom dat ze een partner nodig had om haar te ondersteunen. Dat veranderde toen ze drie jaar na de scheiding met haar kinderen in het Rijksmuseum was. Ze beleefden daar een ontspannen dag waarop ze niet alleen hoefde te zorgen, maar ook gewoon plezier met hen had. Ze besefte dat ze het alleen kon redden.
Inmiddels geniet Jolies zowel van haar moederschap als van haar vrije dagen. De weekenden met haar kinderen houdt ze rustig en gezellig, terwijl ze zonder hen spontaan kan werken, afspreken, daten of uitgaan. Ze schaamt zich niet voor haar vrije seks- en uitgaansleven; zo zoende ze tijdens een festival met zes mannen en nam ze een van hen mee naar huis. Volgens haar merken de kinderen daar niets van en kan ze na rust weer volledig voor hen klaarstaan.
Hoewel afscheid nemen van de kinderen moeilijk blijft en ze soms het traditionele gezinsleven mist, is ze blij met de goede band met haar ex-man en diens vriendin. Het co-ouderschap geeft haar de mogelijkheid om op te laden, waardoor ze bewuster en aanweziger moeder kan zijn. Ze mist soms een partner naast zich in de opvoeding, maar ervaart de scheiding ook als een weg naar zelfstandigheid en een leven waarin ze zichzelf kan zijn.
De Oranjezomer: Een knallende opening van De Oranjezomer dankzij Yves Berendse met 'Misschien Is Het Tijd'!