Jolanda heeft chronische insomnia: 'Door stil te blijven liggen, rust ik tenminste nog een beetje uit'

In dit artikel:

Jolanda (48), managementassistent en moeder van Stan (20), kampt al ongeveer tien jaar met ernstige slaapproblemen. Wat begon tijdens een slechte relatie is nooit goed verbeterd, ondanks dat ze nu gelukkig is met partner Peter (48) en in een latrelatie leeft. Ze valt moeilijk in slaap en ligt vaak tot 3–4 uur ’s nachts wakker. Huisarts en KNO-arts konden weinig oplossen: na slaappillen volgde in 2019 een neusoperatie om meer luchtwegruimte te creëren, maar dat hielp niet. Onderzoeken in 2020 en 2024 toonden aan dat ze niet in diepe slaap komt; de conclusie is chronische insomnia.

Het gebrek aan slaap maakt haar voortdurend extreem moe: ze wordt altijd voor de wekker wakker, heeft weinig energie, hoofdpijn en gebruikt dagelijks pijnstillers. Op het werk (32 uur per week) redt ze het, maar privé is ze vaak uitgeput en kan ze zich slecht concentreren of recente gesprekken niet herinneren. Als ze alleen is probeert ze vroeg naar bed drie slaapcycli te halen; is Peter er, blijft ze vaak bewust langer op om het gezellig te houden, wat haar slaapritme verder ondermijnt. ’s Nachts doet ze alsof ze slaapt of staat op om te rommelen van frustratie. Ze is lichtgeraakt en wordt van elk geluid wakker.

Alle gangbare oplossingen heeft ze geprobeerd — podcasts, mindfulness, verzwaringsdeken, speciale maskers en kussens — zonder succes. Ze praat er zelden over en heeft relatief geaccepteerd dat het een blijvend probleem lijkt, ondanks de emotionele impact. Ter context: chronische insomnia heeft vaak grote gevolgen voor kwaliteit van leven en relaties; behandelingen zoals cognitieve gedragstherapie voor insomnia (CGT-I) worden vaak aanbevolen wanneer medische oorzaken zijn uitgesloten, maar voor sommige patiënten blijft een effectieve remedie lastig te vinden.