Jetske (50) is mantelzorger voor haar moeder (87) met dementie: 'Je gaat door een rouwproces'

In dit artikel:

Een vrouw vertelt hoe de dementie van haar moeder zich in enkele jaren ontwikkelde. Aanvankelijk vergat haar moeder vooral kleine dingen, maar later miste ze afspraken, raakte ze haar sleutels kwijt en verdwaalde ze tijdens een fietstocht. Ze wilde niet naar de huisarts en hield vol dat het om ouderdom ging. Pas toen ze passief werd en niet meer durfde te fietsen, stelde een geriatrisch specialist vast dat ze al ver gevorderde dementie had.

De dochter, enig kind en moeder van een druk gezin, nam steeds meer zorgtaken op zich. Wat begon met af en toe de was doen en schoonmaken, groeide uit tot voortdurende mantelzorg. Dat putte haar uit en ging ten koste van haar gezin, al kreeg ze veel steun. Thuiszorg bood verlichting, maar haar zorgen en schuldgevoel bleven. Nadat haar moeder meerdere keren bijna brand had veroorzaakt, verhuisde zij binnen vijf dagen naar een verpleeghuis.

Nu gaat haar moeder snel achteruit. De dochter ruimt haar huis leeg, wat pijnlijk voelt omdat ze persoonlijke bezittingen moet wegdoen. Ze bezoekt haar graag, maar maakt zich zorgen nadat haar moeder opnieuw was weggelopen. Daarom noemt ze een opendeurenbeleid in verpleeghuizen onverantwoord. Hoewel ze zelf positief blijft en energie haalt uit een eigen bedrijf, ervaart ze het verlies van haar moeder als een voortdurend rouwproces: lichamelijk leeft ze nog, maar geestelijk is ze volgens haar verdwenen.