Is het drinken van eiwitten net zo goed als het eten ervan? Diëtisten leggen uit wat gezonder is
In dit artikel:
Het aanbod van vloeibare eiwitproducten — van eiwitkoffie en shakes tot verrijkte frisdranken — groeit snel, waardoor veel mensen zich afvragen of drinken van eiwitten hetzelfde effect heeft als eten. De aanbevolen dagelijkse hoeveelheid eiwit (ADH) ligt al decennialang rond 0,83 g per kg lichaamsgewicht, maar veel zorgverleners adviseren minimaal 1 g/kg (dus iemand van 68 kg streeft naar ongeveer 68 g/dag). Drie diëtisten die in het artikel aan het woord komen: Sonya Angelone, Scott Keatley en Jessica Cording, leggen uit wat de verschillen en praktische consequenties zijn.
Belangrijkste verschillen
- Kwaliteit en voedingscompleetheid: vaste voedingsmiddelen leveren naast aminozuren ook vitaminen en mineralen (bijv. ijzer, zink, B12) en bij plantaardige bronnen vaak vezels. Vloeibare eiwitten leveren efficiënt aminozuren maar missen vaak die extra voedingsstoffen.
- Verzadiging en opname: kauwen en de structuur van onbewerkte voeding vertragen eettempo en passage door het maag-darmkanaal, waardoor je je langer vol voelt. Vloeibare eiwitten vullen doorgaans minder.
- Ingrediënten en tolerantie: veel commerciële eiwitdranken bevatten toegevoegde suikers, kunstmatige zoetstoffen, conserveermiddelen, verdikkingsmiddelen of veel cafeïne; die kunnen maag-darmklachten, slaapverstoring of een hogere suikerinname veroorzaken.
Wanneer zijn eiwitdranken nuttig?
Diëtisten zien vloeibare eiwitten vooral als handige supplementen: na het sporten, bij weinig eetlust, tijdens drukke dagen of wanneer iemand moeite heeft voldoende eiwit binnen te krijgen (bijvoorbeeld mensen die niet ontbijten). Ze raden ze niet aan als structurele vervanging van volledige maaltijden omdat ze het bredere voedingsprofiel en het verzadigende effect van onbewerkte voeding missen.
Hoeveel en hoe verspreiden?
Keatley stelt dat het effectieve plafond per maaltijd ongeveer 20–22 g hoogwaardige eiwitten is; meer levert geen extra spieropbouw op. Overtollige aminozuren worden omgezet voor energie, verwerkt in de lever of — bij chronische overschotten — opgeslagen als vet. Het advies is eiwitinname over de dag te verspreiden en de meeste eiwitten uit volledige voedingsmiddelen te halen; shakes alleen inzetten wanneer dat praktisch is.
Risico’s
Voor gezonde volwassenen is het lastig om door eiwitten alleen nierschade te veroorzaken, maar wie al nierproblemen heeft moet overleg plegen met de huisarts. Het grootste reële risico van structureel overmatig eiwitgebruik is gewichtstoename door omzetting naar vet, en een minder gevarieerd voedingspatroon met lage vezel- en micronutriëntinname.
Kernadvies
Maak complete eiwitbronnen de basis van maaltijden; gebruik vloeibare eiwitten als aanvullend hulpmiddel bij praktische noodzaak. Let op toegevoegde suikers, kunstmatige ingrediënten en totale eiwitinname over de dag.