'Ik had geen vrouwelijke rolmodellen. Ik keek naar Ronaldinho, omdat hij óók een paardenstaart had en met plezier speelde'

In dit artikel:

Lieke Martens (33), voormalig profvoetballer en in 2017 uitgeroepen tot beste speelster ter wereld, pleit in het zomernummer van ELLE voor meer gelijkheid in de sport. Naar aanleiding van de aankomende sportzomer met onder andere het WK mannenvoetbal en WK hockey reflecteert ze op haar eigen loopbaan en de structurele ongelijkheden tussen mannen- en vrouwenvoetbal.

Als kind was ze vaak het enige meisje in de ploeg en kreeg ze minder trainingstijd toegewezen. Om serieus te kunnen trainen verhuisde ze op jonge leeftijd naar Amsterdam en maakte ze jarenlang offers, waaronder veel soloreizen naar buitenlandse clubs. Martens wijst erop dat mannelijke collega’s vaak hun gezin kunnen meenemen omdat hun salarissen dat toelaten — iets wat voor veel speelsters nog onmogelijk is.

Ze benadrukt dat veel Nederlandse speelsters niet van voetbal kunnen leven en daarom naast hun sport moeten werken. Haar kernpunt: professionalisering is nodig, zodat vrouwen zich volledig op hun sport kunnen richten. Ook pleit ze ervoor te stoppen met constante vergelijkingen met het mannenvoetbal; de vrouwencompetitie is nog in ontwikkeling en heeft eigen kwaliteiten, zoals een ander publiek en grote toegankelijkheid.

Martens mistte vroeger vrouwelijke rolmodellen en keek naar spelers als Ronaldinho vanwege spelplezier. Volgens haar is het grootste succes nu dat jonge meisjes wél zien dat een carrière in het vrouwenvoetbal mogelijk is.