Hoe je een vriend kunt steunen, zelfs wanneer hij of zij vreselijke keuzes maakt

In dit artikel:

Wanneer een goede vriend(in) een keuze maakt die riskant, onverstandig of simpelweg anders voelt dan wat jij zou doen, hoef je niet te kiezen tussen enthousiast goedkeuren en de ander van gedachten proberen te veranderen. Volgens psychotherapeuten Terri Cole, Caroline Fleck en Nedra Glover Tawwab begint steun met luisteren, begrip tonen en beschikbaar blijven, zonder te doen alsof je het met de beslissing eens bent.

Doe eerst een zelfcheck. Vraag je af of je zorgen vooral voortkomen uit je eigen angst, verdriet of onzekerheid. Misschien vind je een verhuizing naar het buitenland onverstandig omdat je bang bent de ander kwijt te raken, of baal je vooral van het vooruitzicht dat je minder contact zult hebben. Erken die gevoelens als van jou, in plaats van ze als oordeel over de keuze van je vriend(in) te presenteren. Je kunt bijvoorbeeld zeggen dat je blij bent voor de ander, maar het jammer vindt dat je diegene zult missen.

Probeer vervolgens te begrijpen wat de keuze voor de ander betekent. Een relatie die jij ongeschikt vindt, kan iemand bijvoorbeeld rust of gezelschap bieden na een lange periode van daten. Een ontslag kan voor jou roekeloos lijken, maar voor de ander een noodzakelijke stap zijn om aan een sleur of burn-out te ontsnappen. Door te kijken naar die onderliggende behoefte, kun je empathie tonen zonder de beslissing goed te keuren.

Bevestig alleen wat daadwerkelijk waar en steunwaardig is. Je kunt erkennen dat iemand uitgeput is door een baan of oprecht gelukkig lijkt met een nieuwe partner, zonder te zeggen dat de gemaakte keuze zeker de juiste is. Wie zich gezien en niet veroordeeld voelt, staat volgens Fleck bovendien eerder open voor feedback. Steun kan ook eenvoudigweg betekenen dat je luistert en laat weten dat je er bent, zelfs als je zelf anders zou handelen.

Er is wel een belangrijke uitzondering: bij fysiek gevaar, uitbuiting, manipulatie of een misbruikende relatie moet je je uitspreken en de situatie niet vergoelijken. In andere gevallen, waarin iemand mogelijk vooral een fout maakt of risico neemt, is het meestal beter de ander ruimte te geven om eigen ervaringen op te doen. Veel keuzes bevinden zich immers in een grijs gebied, en ongevraagd vertellen wat iemand moet doen kan diens grenzen overschrijden.

Wil je toch je zorgen of mening delen, wacht dan bij voorkeur tot de ander ernaar vraagt. Gebeurt dat niet, vraag dan eerst of diegene behoefte heeft aan advies of alleen aan een luisterend oor. Als de ander openstaat voor jouw visie, formuleer die dan voorzichtig en vanuit jezelf, bijvoorbeeld met “Als ik in jouw schoenen stond” of door concreet te benoemen wat je hebt gezien en waarom je je zorgen maakt. Zo houd je de regie bij je vriend(in) en laat je zien dat je naast die persoon blijft staan, ook zonder elke keuze te onderschrijven.