Hoe je afrekent met pleasegedrag: "Altijd aardig? Niet nodig!"

In dit artikel:

Catelijne Elzes ontdekte haar pleasegedrag – het steeds ‘ja’ zeggen uit angst voor afwijzing en verlangen naar erkenning – nadat ze het boek "Help! Ik ben een pleaser" van Paul Smeekes las. Pleasen ontstaat vaak uit jeugdervaringen waarbij kinderen leren zich aan te passen om liefde en veiligheid te krijgen, en het is aangeleerd gedrag dat je kunt afleren. Smeekes beschrijft dat pleasers door hun constante focus op anderen zichzelf verliezen en daardoor stress, depressie of burn-out kunnen ontwikkelen. Tegelijkertijd bezitten ze unieke talenten, zoals een hoge sensitiviteit, empathie, zorgzaamheid en communicatieve vaardigheden, waardoor ze goed gedijen in dienstbare beroepen en sociale situaties.

Het doorbreken van pleasegedrag begint met bewustwording en het nemen van verantwoordelijkheid. Zelfreflectie – bijvoorbeeld door het bijhouden van een ‘persoonlijke bankrekening’ waarop je acties noteert waarbij je voor jezelf kiest – helpt om stap voor stap een positiever zelfbeeld te ontwikkelen. Elzes deelt hoe ze geleerd heeft ‘nee’ te zeggen en ongemak te verdragen, wat haar meer zelfvertrouwen en balans bracht. Ze benadrukt dat het niet gaat om perfectie, maar om het consequent oefenen en mild zijn voor jezelf bij terugval. Door deze aanpak voelt ze zich ondertussen een rijker mens, die haar positieve eigenschappen erkent zonder zichzelf te verliezen in andermans verwachtingen.