Het niet eerder vertelde verhaal van de zoektocht naar John F. Kennedy Jr. en Carolyn Bessette-Kennedy

In dit artikel:

In de vroege ochtend van zaterdag 17 juli wordt kapitein William Russel Webster, commandant van de Amerikaanse kustwachtgroep in Woods Hole, gewekt met de melding dat het vliegtuig van John F. Kennedy jr. vermist is. Kennedy is onderweg van New Jersey naar Martha’s Vineyard, waar hij met zijn vrouw Carolyn Bessette Kennedy en haar zus Lauren zou aankomen. Omdat niemand weet of het toestel is neergestort, geland of van koers geraakt, moet de kustwacht onmiddellijk meerdere scenario’s onderzoeken.

Webster haast zich naar het operatiecentrum bij Woods Hole. Daar vraagt luitenant Craig Jaramillo wat volgens hem de eerste stappen moeten zijn. Jaramillo stelt een plan op: alle vijftien onderliggende eenheden waarschuwen, een maritiem informatiebericht uitzenden en hulp inschakelen van onder meer de havenmeesters, lokale politiediensten, de Massachusetts Environmental Police, het Marine Safety Office in Providence en District One in Boston. De noodsituatie wordt op het hoogste niveau gemeld. Schout-bij-nacht Richard Larrabee coördineert vanuit Boston extra middelen, mediacontacten en de samenwerking met andere federale instanties.

De luchtmacht, marine en Federal Aviation Administration bereiden zich voor om bij zonsopgang mee te zoeken. Er worden afzonderlijke zoekrasters gepland voor vliegtuigen, helikopters en boten, met vaste vlieghoogtes en veilige afstanden om botsingen te voorkomen. De kustwacht zoekt langs de vermoedelijke vliegroute tussen New Jersey en Martha’s Vineyard. Kennedy heeft die route al tientallen keren gevlogen, maar de omstandigheden zijn moeilijk: het is donker, er hangt nevel en door de lage maan zijn belangrijke oriëntatiepunten mogelijk niet zichtbaar. De FAA kan het toestel aanvankelijk niet lokaliseren.

Om 03.28 uur meldt het Air Force Rescue Coordination Center dat de luchtmacht formeel de leiding neemt over de zoek- en reddingsoperatie. Dat komt doordat nog niet duidelijk is of het vliegtuig boven land of zee wordt gevonden. De kustwacht blijft ondertussen zelfstandig actief. Een reddingsboot van het station bij het kanaal zoekt ten zuiden van Martha’s Vineyard, hoewel dat gebied buiten de eigen verantwoordelijkheid valt. Een vermeend noodsignaal uit Suffolk County op Long Island blijkt later afkomstig van een ander vliegtuig en levert niets op.

Rond 05.00 uur stroomt extra personeel toe bij Group Woods Hole. De inzet groeit snel: steeds meer vliegtuigen en vaartuigen zullen de route van Kennedy afzoeken. Webster richt zich vooral op de veiligheid en coördinatie van de hulpverleners, terwijl zijn team het zoekplan voortdurend controleert en waar nodig bijstelt. Larrabee onderhoudt in Boston contact met de familie Kennedy, politici en de media en verdeelt middelen tussen de betrokken instanties.

Webster vermoedt dat Kennedy tijdens de nadering van Martha’s Vineyard gedesoriënteerd kan zijn geraakt en daardoor steeds grotere koerscorrecties maakte, maar benadrukt dat dit op dat moment slechts een hypothese is. De relatief warme zee, met temperaturen tussen 18 en 22 graden, biedt enige hoop. Toch is de overlevingstijd voor iemand zonder wetsuit of reddingsvlot volgens de modellen maximaal ongeveer veertig uur. De kustwacht blijft ervan overtuigd dat zij Kennedy, Carolyn en Lauren zal vinden als zij nog in leven zijn.