Gabriëla lag tijdens haar zwangerschap in coma: 'Ik had levensechte, traumatische nachtmerries'
In dit artikel:
Gabriëla en haar partner Stephan probeerden lange tijd zwanger te worden en startten na onopvallende onderzoeken een IUI-traject. Na meerdere mislukte pogingen kregen ze in 2021 eindelijk een positieve test, maar de zwangerschap verliep niet zonder zorgen. Rond 25 weken kreeg Gabriëla corona: wat begon als een kuchje escaleerde snel naar hevige hoestaanvallen en extreem benauwdheid. Huisartsen en het lokale ziekenhuis zagen haar eerst aan, maar doordat haar toestand bleef verslechteren werd ze overgebracht naar het Erasmus MC, waar meerdere zwangere covidpatiënten lagen.
In het ziekenhuis verslechterde haar ademhaling zodanig dat ze naar de intensive care moest en in slaap werd gebracht en aan de beademing kwam te liggen. Ze lag tien dagen in een kunstmatige coma; omdat ze zwanger was, ontvingen de artsen alleen maximaal veilige medicatiedoseringen. Familie en Stephan mochten vanwege de besmettingsregels slechts beperkt contact hebben, wat het voor hen zeer zwaar maakte. Artsen gaven aan dat, mocht het nog erger worden, zij altijd voor moeder zouden kiezen — 25 weken is volgens haar een randje van overlevingskans voor de baby. Toen ze uit de coma ontwaakte had ze traumatische nachtmerries en verloor ze grotendeels controle over haar lichaam: ze moest opnieuw leren zitten, lopen en traplopen.
Medisch en emotioneel herstel duurden maanden. Gabriëla lag in totaal een maand in het ziekenhuis en kwam thuis toen ze 29 weken zwanger was. De rest van de zwangerschap probeerde ze fysiek aan te sterken; uiteindelijk begon de arbeid rond 38 weken en werd hun dochter Maelynn met een vacuümpomp geboren — kerngezond en zonder blijvende schade. Pas toen de baby een jaar was, kwam er ruimte voor verwerking: Gabriëla kampte met paniekaanvallen en flashbacks en kreeg EMDR-behandeling, wat haar hielp met de nachtmerries en het trauma.
De ingrijpende ervaring veranderde ook haar leven op andere manieren. Uit dankbaarheid voor de zorg en door gesprekken op de Erasmus Universiteit (waar ze later solliciteerde), kreeg ze psychologische steun. Stephan moedigde haar aan na foto’s van hun pasgeboren dochter professioneel met fotograferen te beginnen; in 2024 schreef ze zich in bij de Kamer van Koophandel en werkt nu als familiefotograaf en geeft workshops. Ze deelt haar verhaal en foto’s op sociale media om lotgenoten te bereiken en het taboe rond hulp zoeken na IC-trauma’s te verkleinen.
Kort: een vruchtbaarheidsstrijd leidde tot een langverwachte zwangerschap, die anderhalf jaar later bijna tragisch eindigde door een zware covid-infectie op 25 weken. Dankzij gespecialiseerde zorg overleefden zowel moeder als kind; het herstel was langdurig en mentaal zwaar, maar met therapie en steun bouwt Gabriëla nu een nieuw, betekenisvol leven op met haar gezin en haar fotografiebedrijf.