Freek Rikkerink over leven met kanker: 'Je moet blijven doorrennen'

In dit artikel:

Tijdens het hardlopen merkte Freek voor het eerst dat er iets mis was; dat gebeurde toen zijn partner Suzan zes weken zwanger was. Omdat zij hem moeiteloos voorbijliep zocht hij medische hulp en bleek al snel de diagnose die later ook in de documentaire Suzan & Freek: We Vieren Het Leven naar voren komt.

In die documentaire laat Freek zien hoe hardlopen hem houvast biedt: bewegen helpt hem zowel lichamelijk als mentaal sterker te blijven en geeft ritme tijdens de voorbereidingen op optredens. Hij doet er alles aan om zich zo goed mogelijk te voelen en houdt vast aan activiteiten die hem energie geven.

De ziekte dwong hem ook van binnenuit te veranderen. Waar Suzan vooral naar de toekomst keek en bezig was met de babykamer, moest Freek leren voelen in plaats van alleen ratio gebruiken; hij noemt Suzan een belangrijke leermeester op dat vlak. Tegelijk wil hij niet dat kanker zijn leven bepaalt: hij ziet het als een hoofdstuk dat achter hem ligt zolang het goed gaat.

Als beeldspraak gebruikt hij een lange hardloopwedstrijd en een “auto” die je plotseling kan inhalen: je hebt volgens hem twee keuzes — stoppen en je laten inhalen, of doorrennen en proberen afstand te houden. Die houding bepaalt hoe hij met onzekerheid omgaat.