Fennette: 'Na het overlijden van onze moeder, bleek mijn broer een aasgier'

In dit artikel:

Na het overlijden van haar vader en, drie jaar later, haar 78-jarige moeder aan alvleesklierkanker, dacht Fennette dat zij en haar broer Michel dichter naar elkaar toe zouden groeien. Hun moeder had nog maar enkele maanden te leven en wilde die tijd vooral gezellig en liefdevol doorbrengen. Omdat Fennette gescheiden is, twee kinderen heeft en verder weg woont, nam Michel aanvankelijk veel praktische zorgtaken op zich. Hij bracht hun moeder naar afspraken, regelde medicijnen en hield Fennette op de hoogte.

Gaandeweg kreeg Fennette echter het gevoel dat Michel zonder haar medeweten de nalatenschap voorbereidde. Hij maakte lijsten van spullen, fotografeerde sieraden en bewaarde documenten over de bank en het testament. Toen zij vroeg waarom hij dat deed, zei hij dat hij alles voor hen beiden wilde regelen en vroeg hij of ze hem soms niet vertrouwde. Ook vertelde hij dat hij de auto van hun moeder op zijn naam zou zetten om erfbelasting te besparen. Omdat Fennette conflicten wilde vermijden tijdens de laatste levensfase van haar moeder, stemde ze daarmee in.

De moeder overleed twee maanden na de diagnose. Kort na de uitvaart trof Fennette Michel in haar huis aan terwijl hij sieraden uitzocht. Een gouden ketting, een erfstukring en een armband waren verdwenen. Later ontdekte ze dat hij al eerder een sleutel had laten bijmaken en spullen uit het huis had meegenomen, waaronder de televisie, het servies, de fiets en een kerststal. Volgens Michel had hun moeder hem die zaken beloofd. Toen Fennette om een gezamenlijke inventarisatie en eerlijke verdeling vroeg, beschuldigde hij haar juist van hebzucht en wantrouwen.

Daarna kwam aan het licht dat hun moeder een jaar voor haar dood een hypotheek op haar eerder afbetaalde huis had afgesloten om Michel met 20.000 euro te helpen. Die lening moest volgens de afspraken van zijn erfdeel worden afgetrokken, maar Michel had kort voor haar overlijden een verklaring laten ondertekenen waarin zij hem het bedrag kwijtschold. De notaris stelde dat dit formeel haar keuze was, maar Fennette betwijfelde of haar moeder de gevolgen volledig had begrepen. Michel had daardoor volgens haar niet alleen 20.000 euro gekregen, maar ook de auto en diverse spullen.

Op advies van vriendinnen en haar advocaat overwoog Fennette juridische stappen. Die zouden echter duur, langdurig en onzeker zijn en de rouw verder belasten. Uiteindelijk besloot ze niet te procederen, omdat haar moeder een familieruzie nooit zou hebben gewild. Ze liet Michel per e-mail weten dat ze zijn handelen pijnlijk vond, maar haar energie nodig had om te rouwen. Ook maakte ze duidelijk dat hun band voorbij was. Na de nalatenschap zakelijk te hebben afgehandeld, verbrak ze het contact. De namen in het verhaal zijn om privacyredenen veranderd.