Extra lang! Makelaar Mandy: 'Ik sluit mijn ogen en haal Tijn naar me toe'

In dit artikel:

Vrijdag 26 december 2025, tweede kerstdag: de vertelster zit alleen in haar appartement, omringd door de koude buitenlucht en de dennengeur van een kerststuk. Ze schrijft een brief aan Tijn — drie appartementen verderop en samenwonend met Erwin — om uiting te geven aan haar gemis en verwarring over liefde. Tijn stuurde haar een subtiel gouden armbandje met een hartje; ze draagt het nu als troost en als tastbare herinnering aan hun intimiteit en aan hoe hij haar liefhad. Tegelijk worstelt ze met de onrechtvaardigheid van het moeten delen van degene van wie ze houdt en met het besef dat het verlangen naar hem mogelijk deel van het grote missen is.

In huiselijke scènes wordt duidelijk dat dit haar tweede kerst alleen is sinds Jelle weg is. De buurman Rens, die een eigen zaak heeft en druk is met bereiden van gerechten, brengt een restje kerststol langs — een klein gebaar dat de eenzaamheid vermindert. Ze probeert contact met vriendin Saskia te leggen voor gezelschap, maar krijgt eerst geen antwoord; uiteindelijk belt Saskia nog wel, uitgeput van familiebezoek en blij dat er even geen verplichtingen zijn.

Een zorgelijke wending komt als de vertelster bij haar moeder een foto van een karig bord eten ziet en na onderzoek ontdekt dat het kan wijzen op orthorexia — een obsessie voor “gezond” eten die sociale ontwrichting en schuldgevoelens rond voedsel kan veroorzaken. Dat besef brengt haar tot het besluit dat haar moeder professionele hulp nodig heeft en dat zij als dochter kan zoeken naar steun, maar geen behandelaar is.

De avond vult zich met zelfzorg op haar manier: een snee stol met boter, een fles wijn, binge-kijken van Emily in Paris en uiteindelijk een intiem moment alleen waarin ze zichzelf fantaseert met Tijn en het armbandje als verbindend symbool. Tot slot nodigt de tekst de lezer uit om ook het wekelijkse verhaal van vriendin Saskia te volgen; Saskia is 37, bewust single, werkt als freelance retailcoach en is de losse, confronterende tegenpool van de vertelster.