Eveline: 'Ik luisterde niet. In gedachten liep ik al over het pad naar die voordeur'

In dit artikel:

In deze persoonlijke column vertelt de schrijfster over haar liefde voor oude huizen en hoe die droom uiteindelijk werkelijkheid werd. Ze herinnert zich dat mensen haar vroeger waarschuwden dat een historisch huis veel geld en onderhoud vraagt, maar zij zag vooral de charme: hoge plafonds, glas-in-lood, zware deuren en een plek waar ze kon schrijven en dromen alsof ze rijk was.

Nu woont ze met Emiel in zo’n droomhuis in Frankrijk, maar daarmee is ook duidelijk geworden hoe onderhoudsintensief een oud pand kan zijn. In de hal begonnen tegels uit 1946 los te laten doordat het voegsel verpulverde en de ondergrond niet meer stabiel was. Een snelle oplossing bleek niet mogelijk, dus werd hulp ingeschakeld van Régis, een handige klusser en de partner van haar vriendin Anaïs. Hij kwam kijken en wist het probleem uiteindelijk op te lossen, al ligt niet alles perfect recht.

De kern van het verhaal is dat het bezit van een oud huis veel werk blijft, maar dat de schrijfster daar geen spijt van heeft: de stijl, sfeer en het gevoel van thuis zijn wegen voor haar zwaarder dan de voortdurende klusjes.