Eveline: 'Ik denk dat ik minstens veertien mensen heb verteld dat het onze eerste keer was'

In dit artikel:

We zijn als Nederlanders in Frankrijk ingeschreven en hebben daardoor stemrecht voor de gemeenteraadsverkiezingen. In het kleine, niet erg rijke dorp Saint‑Mathieu zit burgemeester Agnès met twee collega’s in het gemeentehuis; zij heeft de moeilijke taak om toerisme te stimuleren en de wegen en voorzieningen te onderhouden. Door financiële krapte waren maatregelen als kerstverlichting en de traditionele kerstlunch voor ouderen geschrapt, wat gevoelig lag in het dorp.

Om te mogen stemmen moesten we een stempas aanvragen bij de gemeente en allerlei bewijsstukken overleggen (energienota, paspoort, koop‑ of huurcontract). Er streden drie lijsten om de meeste stemmen; de winnaar mag de burgemeester leveren. Vanwege het twee‑rondensysteem kon er effectief twee keer worden gestemd, dus lokale programma’s en beloften — zoals het herstel van de kerstlunch voor ouderen — werden goed bestudeerd voordat we onze keuze maakten.

Op de dag zelf was het gemeentehuis druk: kandidaten maakten reclame, inwoners stonden in de rij en Agnès controleerde paspoorten. In het stemhokje moest je alle papieren biljetten meenemen en één voorkeur in een vooraf klaargelegde envelop stoppen; de controleur maakte de stem geldig met het woord “à voté”. Het hele gebeuren voelde gemoedelijk en feestelijk — er stonden kraampjes met stokbrood en gebak op het plein — en voor ons als eerste keer stemmers in Frankrijk was het een bijzondere ervaring. Uiteindelijk was niet zozeer de nieuwe burgemeester de grote winnaar van de dag, maar de verkoopster van taarten bij haar kraam.