Eveline: 'Een gemiste boeking? Dit kan toch niet?'

In dit artikel:

De schrijfster van een wekelijkse Vriendin-kolom vertelt hoe een gewone opruimmiddag na de feestdagen onverwacht verandert in een warm weerzien. Terwijl zij en haar partner Emiel de kerstboom opruimen, de vaat inruimen en de kattenbak verzorgen, gaat de deurbel: hun voormalige gasten Bernard en Marianne Berger staan opeens op de stoep, op weg naar een bruiloft na een lange rit door Frankrijk. Ze zagen de kerstkaart en wilden spontaan binnenvallen.

Het tweetal herinnerde hen aan een eerdere ontmoeting, ruim twee jaar eerder, toen Bernard als verwarmingsmonteur spontaan kwam helpen toen de kachel stuk was. Die eerste kennismaking mondde uit in urenlange gesprekken over het runnen van een B&B, handige huishoudtrucs en culturele observaties — de Fransen beleefder, Nederlanders vrolijker — en een belofte om terug te komen. Nu zitten ze opnieuw aan tafel, drinken koffie uit mooi servies en nemen elkaar weer innig afscheid.

De column vangt het rustige, huiselijke beeld van nazomer- of postkerst-zen: het genot van opgeruimd huis, kleine rituelen rond servies en katten, en de warmte van onverwachte vriendschap die ontstaat tussen gast en gastheer. Het verhaal benadrukt hoe toevallige hulp en gemeende interesse mensen tot blijvende vrienden kunnen maken.