Esther is mantelzorger voor haar ernstig zieke vader: 'Ik doe het met alle liefde hoor, begrijp me goed, maar soms is het veel'

In dit artikel:

Een 50-jarige vrouw vertelt hoe haar vader in vier jaar tijd sterk achteruitging. Nadat hij tijdens een verhuizing opvallend slordig werkte en begon te trillen, werd aanvankelijk niet aan dementie gedacht. Na een ziekteperiode in Portugal en zijn terugkeer naar Nederland bleek hij longkanker te hebben. Een specialist ouderengeneeskunde stelde daarnaast Lewy body-dementie vast, een grillige vorm van dementie die vaak samengaat met Parkinson.

De longkanker is uitgezaaid, maar de immuuntherapie lijkt aan te slaan. De dementie zorgt ondertussen voor grote problemen thuis. Haar vader praat voortdurend over zijn ziekte en doet steeds meer een beroep op zijn vrouw, die hem onder meer ’s nachts en bij dagelijkse verzorging moet bijstaan. Volgens hun dochter draagt haar moeder daardoor de zwaarste last. Zelf gaat zij wekelijks met haar moeder op pad, woont zij medische afspraken bij en regelt zij praktische zaken.

De vader bezoekt sinds kort op woensdag de dagbesteding, al moet de familie hem daar telkens van overtuigen. Met een casemanager wordt gevolgd of zelfstandig wonen nog verantwoord is. De familie heeft ook zijn wensen rond het medische beleid besproken; hij wil niet gereanimeerd worden. De dochter overweegt in de toekomst minder te gaan werken om haar ouders beter te kunnen ondersteunen. Hoewel de mantelzorg nu nog te behappen is, vreest zij vooral voor de verdere achteruitgang van haar vader en de gevolgen daarvan voor haar moeder.