Emmy: 'Mijn vriend is stripper en daar ben ik trots op'
In dit artikel:
Emmy vertelt hoe zij twee jaar geleden verliefd werd op Giovanni — een personal trainer die naast zijn reguliere werk parttime als stripper optreedt op vrijgezellenfeestjes, bedrijfsborrels en bijzondere verjaardagen. Ze ontmoetten elkaar tijdens een verjaardagsavond van een collega in een club; hij stond niet op het podium maar gewoon aan de bar. Pas later vertelde hij dat hij ook stripshows doet. Haar eerste reactie was een mix van verbazing, twijfel en humor, maar al snel vroegen ze elkaar alles en legde hij uit dat het voor hem een professionele performance is met duidelijke grenzen (hij houdt een doek over zijn geslachtsdelen) en dat het geen emotionele of seksuele connecties met klanten inhoudt.
In de weken daarna leerde Emmy zowel Giovanni als zijn vak beter kennen: het is geen spontane, losse hobby maar een zorgvuldig ingestudeerde show. Hij bereidt zich voor met strikte voeding, veel sporten en choreografieën die hij soms in de woonkamer oefent. Optredens zijn onregelmatig — van één keer per maand tot meerdere keren een weekend — en brengen fysieke belasting en onvoorspelbare inkomsten met zich mee. Het verdient vaak goed, maar er zijn ook avonden waarop de opbrengst tegenvalt na kosten voor reiskosten, kleding en verzorging.
Emmy heeft één keer bij een show aanwezig geweest; die ervaring bracht tegelijk jaloezie, trots en ongemak, maar vooral bevestiging toen Giovanni na afloop duidelijk zijn betrokkenheid naar haar toonde. Wat haar veel vertrouwen gaf, is zijn openheid over contacten van fans: hij laat berichtjes zien, bespreekt wat hij wil antwoorden en trekt consequent heldere grenzen tegenover aanbidders — kort, eerlijk en zonder verdraaiing. Toen een fan hem openlijk benaderde en suggereerde dat hij beter verdiende dan zijn vriendin, reageerde hij direct, beëindigde contact en blokkeerde de vrouw, iets wat Emmy ontroerde omdat het haar liet zien dat hij niets verbergt.
De manier waarop familie, vrienden en vreemden reageren is vaak negatief; veel mensen gaan uit van ontrouw of immoreel gedrag en maken denigrerende opmerkingen. Emmy zegt dat die vooroordelen vermoeiend zijn en dat ze in het begin probeerde uit te leggen, maar nu meestal gewoon zegt dat ze gelukkig is of lacht. Financieel houden ze het praktisch: Giovanni’s salaris als sportleraar dekt de vaste lasten, zijn stripgeld wordt gebruikt voor extra’s zoals vakanties en uitjes. Beiden werken en hebben samen duidelijke afspraken: dit werk is tijdelijk volgens Giovanni, en ze proberen ervan te genieten zonder het hun relatie te laten overheersen.
Tussen de spektakels door hebben ze een gewone relatie — ruzies over sokken, wie de kattenbak schoonmaakt, dagelijkse irritaties — en Emmy benadrukt dat ze trots is op Giovanni en hun gezamenlijke leven. Haar ervaring illustreert hoe grenzen, eerlijkheid en transparantie kunnen helpen bij het omgaan met een relatie die door buitenstaanders als taboe wordt gezien, en dat professioneel strippen voor hen vooral een vak en bron van extra inkomen is, niet een bedreiging voor hun verbintenis.